Category Archives: vlees

LAMSKARBONADES MET POSTELEIN…

Posted on by

Behalve het stoofvlees van zondag kochten we bij onze Turkse slager in Helmond ook een kilo lamskarbonades. Wij vinden het geen straf twee dagen achter elkaar van hetzelfde beest te moeten eten. Het vlees werd simpelweg gebraden in onze oude plaatijzeren pan. Goede olie werd gebruikt, dat spreekt voor zich en op de helft van de baktijd gingen er een paar tenen knoflook bij. Op de Helmondse markt kochten we zaterdag een pond postelein. Je ziet die groente nauwelijks nog. Kleine ronde blaadjes op lange stelen. De stelen mogen niet te dik zijn, ze worden dan houtig. De groente moet vers aangevoerd worden en ook in de koelkast is de houdbaarheid maar een paar dagen. Ik las dat de Nederlander gemiddeld 200 gram postelein op jaarbasis eet, maar dat zijn gegevens van ruim tien jaar geleden en ik durf te wedden dat het in de tussentijd nog minder is geworden. De smaak van postelein is iets zurig, en dat zou de reden zijn voor de lage populariteit. De kwetsbaarheid van de groente qua houdbaarheid en versheid maakt dat Appie H. en andere grootgrutters er niet aan beginnen. Die zijn alleen maar gebaat bij groente die minstens drie weken in de schappen kan liggen. Jammer… In Nederland wordt zomer-, winter-, en Surinaamse postelein aangeboden. Die laatste heb ik nog nooit gezien. De onze was, gezien het seizoen, uiteraard zomerpostelein. Klaarmaken is heel eenvoudig: Postelein in een pan met water, zout erbij en laten koken. De tijd is afhankelijk van hoe knapperig je de groente wilt hebben, maar bij te lange koken “versnot” de postelein, net zoals vroeger thuis de spinazie. Uit de pan scheppen met een schuimspaan en de groente kort hakken. Kan direkt op tafel. Ellen doet er nog een scheut wijnazijn bij op haar bord zodat het zurige nog een extra accent krijgt en Paul gebruikt aangezoet frambozenazijn waardoor het gerecht milder wordt. Ieder zijn meug!

© paul

LAMSVLEES MET ANSJOVIS EN RADICCHIO-SCHOTEL…

Posted on by

Ondanks het langdurige bezoek aan de jaarmarkt en de late thuiskomst die daar automatisch uit voortvloeide was er nog tijd te over om een lamsstoofpot te bereiden. Dat dit kon zegt iets over de malsheid van het lamsvlees. Na een goed uur was het al gaar. Het recept volgt beslist in een van de komende maanden, want dit gerecht staat vaak op ons program.

Ik wil het nu verder hebben over de radicchio.
Steeds vaker tref je in de betere groentezaak en op de markt rode kropjes op sla lijkende groente aan. Dat is geen sla, je hebt dan te maken met radicchio. Eigenlijk is het een achterneefje van de witlof. Van de radicchio worden verschillende rassen aangeboden. Soms in vorm lijkend op witlof, meestal echter ziet de groente eruit als een vaste krop sla of als een klein kooltje. De kleur is rood met witte nerven. De smaak is bitter, maar laat je daardoor niet afschrikken.
Wij aten de radicchio zo:
De oven voorverwarmen op 220 graden.
De krop in de lengte in zes stukken verdelen. Iets van de te dikke stronken verwijderen.
De stukken uitspreiden in een platte ovenschaal, met de buitenkanten naar boven. Ruim olijfolie, peper en zout erover.
Na een minuut of zes de stukken keren en weer zes minuten laten garen. Daarna nog ‘n keer en na zes minuten is het gerecht klaar. Heerlijk knapperig en met een milde bittersmaak die met de meeste vleesgerechten goed samengaat.
De radicchio is ook gekookt, geblancheerd of gewoon als salade te eten, maar bovenstaande manier heeft veruit onze voorkeur.

SNELLE HAP…

Posted on by

Dit weblog vreet tijd. Vandaag geen tijd om te koken gehad. We hebben Chinees gehaald.

Morgen maak ik zelf
Chinese lamvlees met lenteuitjes en pepertjes.
Ik heb het vlees zojuist in de marinade gezet.
Marinade voor lam:
3 eetlepels sojasaus
1 koffielepel hoi sin saus
1 koffielepel sesamolie
1 scheutje Chinese rijstazijn
2 teentjes fijngesneden knoflook
1 fijngesneden rode peper.
Het lamsvlees in fijne reepjes snijden en hierin laten marineren.

WARM WEER, GEROOSTERD VLEES EN KNOFLOOKMAYONAISE…

Posted on by

mayonaise met kappertjesHet viel niet mee deze week, weer helemaal in het gareel, gewoon elke dag werken, en dan ook nog zo’n prachtig weer! Mooi weer voor vakantie maar op mijn werk was het 34 graden! Dan heb ik s’avonds niet veel zin meer in wat dan ook. woensdag mosselen gegeten met veel knoflookmayonaise. (Recept onder aan deze blog) Donderdagdus maar een pizza gehaald; Pizza ellen. Staat niet op de kaart, maar wordt wel gemaakt; pizza met artisjokken, ham, veel kaas en veel knoflook. Vrijdag is mijn vrije dag en zijn we naar Nijmegen geweest naar het museum Het Valkhof. Een prachtige tentoonstelling. jammer dat het zo verschrikkelijk druk was. Op de terugweg belanden we in Duitsland en hebben in Kleef wat boodschappen gedaan. Echt Duits zwartbier en worstjes uit de Pfals. Ik wilde een entrecôte bakken maar het is nog steeds zo warm dat we buiten willen blijven. Vlees roosteren dan maar. Ik vind geroosterd vlees heel lekker maar Paul heeft een gruwelijke hekel aan barbequen. De hele buurt in de rook, stinkend naar olie, fricandellen, aanmaakblokjes of nog erger. Toen we thuis kwamen hing er al een enorme rookwolk boven de buurt, dus dat beetje van ons kon er ook nog wel bij. Snel 2 speklapjes van het blije varken en 2 Turkse gehaktballetjes laten ontdooien, met de entrecôte en een grote salade meer dan genoeg voor een avondje lekker eten. Recept om een barbeque zonder al te veel rookoverlast aan te steken; neem fijne houtskool, flink wat brandgel erover, en dan gewoon de tijd nemen tot er een mooie aslaag gevormd is. Drink intussen een goed glas wijn uit één van die flessen die je op vakantie gekocht hebt. (Koop echt goeie, dan smaken ze thuis ook nog) Sauzen uit een potje zijn eigenlijk nooit lekker maak zelf knoflookmayonaise; Er is één gouden regel voor het maken van mayonaise: alle ingredienten moeten op kamertemperatuur zijn! 3 ei dooiers mosterd zonnenbloemolie en, eventueel, een scheut olijfolie samen ongeveer 350 ml citroensap peper en zout. 2 tenen knoflook uit de knijper. De dooiers en de mosterd in een grote kom doen, de mixer in de hoogste stand, en dan druppel voor druppel de olie erbij doen tot het begint te binden. Als de massa eenmaal gebonden is kun je de olie er in grotere hoeveelheden tegelijk bij gieten. Zout peper en citroensap toevoegen en tot slot de knoflook. Een ander sausje voor geroosterd vlees; 1 theelepel Hoi Sin saus 2 eetlepels sojasaus 1 flinke mespunt wasibipasta goed door elkaar mengen. Dit is vooral bij rundvlees erg lekker. Je kunt er ook vlees in marineren, maar als je gaat roosteren verband de saus erg snel. Gewoon dus na het roosteren een schepje over het vlees.

HELEMAAL NIET BLIJE VARKENS…

Posted on by

 

Vanavond op tv het programma De Keuringsdienst van waarde gezien. De programmamakers gaan in deze aflevering proberen een varken te kopen. Ook onderzoeken ze wat er nu eigenlijk in varkensvoer zit. Genetisch gemanipuleerde soja dus. Natuurlijk wil ik geen genetisch gemanipuleerde soja eten, maar via zo’n industrievarken krijg je toch je portie binnen.
Ze lieten ook een stal zien met super gezonde varkens. De verslaggever moest eerst onder de douche voor hij de stal binnenmocht, dit om te voorkomen dat deze super gezonde varkens iets zouden oplopen. Deze super gezonde varkens hebben recht op 0,70 meter per varken. Geen stro, geen staarten enz enz. Echt helemaal geen blije varkens!
Nu wij hebben vanavond de karbonaadjes van de blije varkens gegeten, ze waren heerlijk. En we hebben besloten alleen nog maar blije varkens te eten. Niet alleen omdat ze zo lekker zijn, maar ook omdat het toch echt niet kan, die industriestallen met al die zielige beesten die bovendien ook nog allerlei eng voer eten.

CAPELLO DEL PRETE (VERRASSINGEN VAN JAN EN ANS 2)…

Posted on by

Dat de zaterdag een succes was mag blijken uit het vorige stuk. Klap op de vuurpijl was evenwel de uitnodiging om de dag daarna, zondag dus, de laatste “cultuurschat” uit de vacantievoorraad te komen genieten. Jan kookte die dag zijn Capello del prete. Dat is een driehoekige worst uit Emilia, die zijn naam dankt aan het hoofddeksel dat priesters aan het eind van de 19e eeuw droegen. De vulling bestaat uit mager vlees, vel, oren en kop. De worst wordt minimaal 2 uren gekookt, Jan liet hem ruim 3 uren trekken. De zwoerd (die dient als omhulsel) was toen helemaal zacht en gaar en de inhoud van de worst gaar en onvoorstelbaar geurig. De smaak leverde een ongekende sensatie op, de tweede dus binnen 24 uur. We aten er met kaas gevulde pasta bij en dronken de laatste flessen Ghianti uit de voorraad. Een bijzondere dag…

© paul

DIT WAS ECHT LEKKER!!!

Posted on by

We hebben vanavond het varkenshaasje gegeten dat we gekocht hebben in Heusden bij de boerderij Sumiran. 

Lang geleden dat we varken aten dat ook echt naar varken smaakt!!!
Zo’n haasje is ook mooi testvlees, het geeft minder smaak dan vlees met bot of vet. Een wat saaie smaak meestal, maar dit was prima. Het vlees was niet nat, en er droop geen vocht uit.
Het haasje liet zich prima aanbraden en het volume nam niet af.
Na het dichtschroeien aan alle zijden liet ik het haasje ongeveer 12 minuten doorbraden. Het haasje uit de pan genomen en even laten rusten.
De saus heb ik gemaakt van gedroogde morielles. ( Gekregen van Ans en Hijn)
De morielles geweekt in bouillon (water gaat ook).
Heel fijn gesnipperd uitje even fruiten in boter.
De gehalveerde morielles erbij, omroeren, het vocht toevoegen waar de morielles in geweekt zijn.
Room erbij en even in laten koken.
Op smaak maken met zout, peper en vers gehakte peterselie.
We aten er speciboontjes en brood bij.
De Tokayer Pinot Gris uit Andlau-Barr (Elzas) bleek een voortreffelijke begeleider.

BLIJE VARKENS…

Posted on by

Vanmorgen stond in het Eindhovens Dagblad een prachtige foto van varkens in een modderpoel. Het biologische bedrijf Sumiran  is gisteren door de Stichting Wakker Dier uitgeroepen tot het bedrijf met de mooiste modderpoel van Nederland. Reden voor de krant om er een artikel over te schrijven. Het bedrijf kwam al eerder in het nieuws toen het muziektrio Stenzel, Kivits en Huibers een concert gaf voor de varkens. Ook toen stond er een prachtige foto in de krant. Ik werd heel nieuwsgierig, varkens die zo’n fijn leven hebben moeten ook wel heel lekker zijn. Via de internetsite zag ik dat er ook een winkel bij het bedrijf is waar je vlees kunt kopen. We besloten dus maar meteen naar Heusden te gaan en de varkens een bezoekje te brengen. Nou inderdaad geen woord overdreven in de krant; deze varkens hebben lol. Ze huppelen door het gras. Mét krulstaarten en nog al hun tanden. Een prachtige modderpoel, een aparte kraamkamer met een zeug en zo’n 9 biggetjes. De varkens aten een appeltje zo uit de hand van de medewerkers, en ze luisteren naar hun naam. Een bezoekje waard. In de boerderijwinkel is varkensvlees, rundvlees en kip te koop De prijzen zijn niet overdreven hoog. Alles is vacumverpakt in porties, en diepgevroren. We kochten wat vlees en een boerenmetworstje. Weer thuis hebben we meteen het worstje geproeft en dat is echt heel lekker. Ik ben benieuwd hoe het vlees smaakt. Daarover morgen meer. Bij een van de komende Sientje van Loon excursies zullen we de boerderij beslist bezoeken.

SALAMA DA SUGO…

Posted on by

Iedereen komt weer terug van vakantie, en het altijd weer spannend wat ze allemaal beleefd hebben. Jan en Ans waren dit jaar in Italie in Ferrara. Ze hebben voor ons een heel bijzondere worst meegebracht, “Salama da Sugo”.

Deze kookworst is gemaakt van varkenslever en -tong, in een gehaktmengsel van varkensnek, spek en varkenskop en gekruid met kaneel, peper, zout en kruidnagelen.
De worst wordt gestopt in een varkensblaas en moet dan minstens 6 maanden rijpen.
Dan moet de worst, in een linnen zakje, 6 uur gekookt worden. Het sap wat dan loskomt; de sugo, moet heerlijk zijn.
Ik bewaar de worst nog even tot er een geschikt moment is om hem klaar te maken. De Italianen eten deze worst bij voorkeur met kerstmis. Dat zal bij ons niet lukken want zo groot is de worst nou ook weer niet. meer informatie over de salama kun je vinden op

Wij waren zelf op vakantie in o.a. de Franse Jura en kochten daar ook “kerstworst”. Deze worst heet Jésus de Morteau. Het is een gerookte worst die voor gebruik gekookt moet worden. Meestal verwerkt in stoofpotten. In de kleine, stille, dorpjes rond het stadje Morteau waar de worsten gemaakt worden loopt het water je in de mond. Alles ruikt naar de worsten en ook hammen die daar overal gerookt worden.
In een restaurant daar in de buurt at ik een heel simpel, maar heel lekker voorgerecht; plakken Morteauworst gestoofd in een dikke saus van bouillon en rode wijn, opgediend in plakken met schijfjes gekookte aardappel erbij.

 

ECHT CHINEES!..

Posted on by

Afhaalchinees eten vind ik meestal niet zo lekker maar deze vorm van eten blijkt nu ook enige risico’s te hebben!

Eindhovens dagblad dd 8/9/05

Gijzelnemer werd weggelachen
Door AD DE KONING

Donderdag 8 september 2005 – GEMERT – Het woord ‘bizar’ dekt de lading amper. Een dag na het gebeurde kan Chee Kean Yeoh nog maar amper bevatten dat er in het Chinees-Indisch restaurant van zijn ouders in Gemert een heuse gijzeling heeft plaatsgevonden. En dat híj, met hulp van zijn broer Chee Yen en een van de gasten, de gijzelnemer heeft weten te overmeesteren.
meer lezen Eindhovens Dagblad
Dus maar zelf “Chinees” gemaakt vanavond.
Het vlees [ zie gisteren] uit de marinade halen, goed uit laten lekken. De marinade bewaren.
2 eieren geklopt
2 eetlepels maizena
1 wortel in reepjes
Flinke bos Lente-ui
1 Spaanse peper fijngesneden
1 teentje knoflook fijngesneden
Roer de eieren en de maizena door elkaar en schep de stukjes vlees door dit beslag.

Vul een wok tot een vierde met olie. Verhit de olie tot een stukje brood in 15 sec bruin wordt.
Bak de stukjes al roerend 5-6 minuten. haal ze uit de wok en laat ze uitlekken.
Bak de wortel 2 minuten en giet bijna alle olie uit de wok.
Bak nu de knoflook, de lente-uitjes en de pepers enkele seconden. Doe het vlees terug in de pan en roer alles goed door elkaar.
Dan 3 eetlepels van de marinade erbij, mengen tot het warm is.
Snel opdienen met witte rijst.
Voor groente was geen tijd. We eten wel extra fruit.

Gerard kwam vanavond perzikken brengen uit eigen tuin. Ze zijn heerlijk. Niet te vergelijken met de Spaanse of Franse die hier in de winkels te koop zijn. Die zijn altijd melig of niet rijp.

Ook Hendrikje en Ellen kwamen even kletsen. Ellen heeft Paul geknipt!
Geen foto van het knippen. Paul moet eerst nog even aan wennen an het nieuwe kapsel. Ik vind het heel mooi geworden. Dank je wel Ellen.