Vraag me geen exacte recepten van de oogstfeestmaaltijd. Ik heb tussendoor geen tijd gehad om ingredienten op te schrijven of precies te wegen. Alles gewoon uit de losse pols dus, met wat er in de tuin geoogst was of nog stond. Ik had van tevoren wel een soort menu bedacht; vooraf soep van aardappelen, prei en wat spekjes en als hoofdgerecht aardappelsalade, gestoofde uien en verse worst. Vrijdag gingen de Jongste Bediende en ik eerst maar eens naar de Sumiranboederij om verse worst te kopen en zelfgerookt spek. Moeilijk om een schatting te maken hoeveel worst er gekocht moest worden. Wij dachten aan zo’n 20 cm per persoon, Irene, van de Sumiranboerderij rekende in onsjes. We waren het erover eens dat we dan op zo’n zes kilo verse worst uitkwamen. Een flinke portie zal je zeggen. Dat is ook zo maar op een oogstfeest moet stevig gegeten en gedronken worden dachten wij. Het stuk spek was ongeveer 700 gram, dat bleek maar net genoeg.

Zaterdagmorgen om 9 uur begon ik met het bakken van de worsten. Telkens in twee normale braadpannen aanbraden en als ze mooi bruin waren, de worsten in een enorme braadpan overgedaan. Wat vocht in de grote braadpan om aanbranden te voorkomen en zo verder gaar laten worden. Om half tien leverde de Jongste Bediende 20 kilo aardappelen, 1 kilo prei en 8 kilo uien.

Hond Max vond het weinig interessant; geen vlees te ruiken! Even na tienen begonnen de hulpploegen Maartje en Maja met het schillen van de kist aardappelen. Zo’n kleine twintig kilo om daarna over te gaan op het pellen en snijden van de uien. De Jongste Bediende moest nog een aantal keren op en neer rijden, peterselie vergeten, één grote pan tekort. (De grote pan werd gewoon even bij het plaatselijke Griekse restaurant van het fornuis gehaald.)

De uien werden in grove ringen gesneden en ik stoofde ze in drie grote schalen, één voor één in de oven op 200 graden. Ik sprenkelde er vooraf wat olijfolie, peper en zout en balsamicoazijn over. Dat bleek wat droog te worden en ik goot er per schaal een flesje bokbier over. Dat bleek een prima vondst!

Ik kookte in een grote pan ongeveer 4 kilo aardappelen. Toen de aardappelen gaar waren een paar stukjes uit de pan geschept en even apart gehouden. De rest met de staafmixer gepureerd. De gesneden prei erbij en de stukjes aardappel en even laten garen. Op smaakt gebracht met peper en zout en een handvol gerookt spek. Vlak voor het opdienen nog drie bekertjes crème fraiche erdoor geroerd en klaar was de soep.

De rest van de aardappelen verwerkten we tot aardappelsalade, op verzoek van Marleen op de Saksische manier. Een heel karwei om al die aardappelen te schillen en te koken, maar vooral het afgieten van die enorme pan gaf even een probleem…Stom dat had ik vooraf moeten bedenken. De pan was te groot om af te gieten in onze gootsteen! Gelukkig kreeg Het Kind een heldere ingeving; het bad! (onze badkamer ligt naast de keuken dus dat was wel te doen.) Met ons tweeen goten we de piepers zonder ongelukken af. Daarna snel de aardappels in plakjes gesneden en tot salade verwerkt.

Om twee uur waren we helemaal klaar, én was de keuken pikobello gepoetst en aan kant. De Jongste Bediende reed nog een aantal keren op en neer om de hele maaltijd te vervoeren en het feest kon beginnen!

Maartje en Maja, jullie waren geweldig! Nogmaals bedankt. En natuurlijk ook dank aan Het Kind voor de hulp en de last-minute boodschappen!

© ellen.

Paul schrijft: “Duitsers kunnen toveren met aardappelen”, helemaal mee eens. Maar nu moeten wij zelf ook gaan toveren met aardappelen. Dat komt zo: De Jongste Bediende en Marleen bouwden een huis. En toen dat huis klaar was begonnen ze aan de tuin. Om de grond te verbeteren zaaiden ze het eerste jaar lupinen en planten voor de lol ook wat prei. Een flink deel van de tuin is inmiddels beplant met heggen en bomen maar het grote middenstuk moest nog wat verbeterd worden. Dan kan je net zo goed aardappelen zetten. Veel leuker dan lupinen. En als je dan toch bezig bent, kun je ook wel wat uien planten…en snijbiet en zwarte Italiaanse kool en radijsjes en bonen en platte peterselie en selderie en ook nog maar wat prei…

Marleen maakte een zaaiplan en het werk kon beginnen. Veel werk! Al wonen we hier op het Brabantse platteland, niet iedereen heeft een groententuin. Veel vrienden vonden het dus wel leuk om af en toe eens mee te helpen met het wroeten in de grond. Meestal kwamen we te laat en was het werk alweer klaar. De Jongste Bediende staat al om zes uur in zijn tuin te werken en als de hulptroepen dan om 8 uur, redelijke tijd toch, aankwamen, dan was het werk al bijna gedaan. Maar met de aardappeloogst werden toch alle hulptroepen ingezet. Het waren ook wel erg veel aardappelen! Naar schatting 360 kilo in totaal! En ook de opbrengst van de uien was geweldig, en platte peterselie is er zoveel dat het Griekse restaurant hier in het dorp al weken peterselie gebruikt uit de tuin van de Jongste Bediende.

Met vereende krachten werden in voorgaande weken de piepers gerooid, de uien, de peterselie. Om niet de rest van het jaar met een onoverzichtelijk overschot aan groenten te blijven zitten deelden JB en Marleen een groot deel van de opbrengst inmiddels alweer uit aan vrienden en familie, vage kennissen en welwillende collega’s. En om alle helpers en hulpjes te bedanken voor hun min of meer belangeloze inzet richtten ze een oogstfeest aan.

© ellen