Natuurlijk kregen we gisterenavond laat nog zin in van alles, grote trek gestild met nog meer kaasjes. Vandaag weer helemaal serieus. Paul heeft besloten nu echt een tijdje geen koolhydraten te eten. Je zal nu weer regelmatig zo’n zinnetje zien “en voor mij gekookte aardappelen” of “voor mij wat pasta”. Dat betekent ook dat we weinig pasta gerechten maken de komende tijd. Jammer, ik ben er eigenlijk dol op. Maar de beste remedi om af te vallen voor Paul is, een tijdje bijna geen koolhydraten eten, dus ben ik min of meer solidair. Vandaag het varkenshaasje waar we gisteren te lui voor waren. Natuurlijk vlees van de Sumiranvarkens! Snel mooi rosé braden, uit de pan nemen en onder folie warmhouden. Een flinke eetlepel minstens, groene peperkorrels (op sap, uit een potje) in het braadvocht, even goed omroeren en er een flinke scheut room bij voegen (het vlees eerst nog even flamberen met een scheut cognac is nog lekkerder, maar dat is meer voor een mooie zondag) goed roeren en de saus even laten inkoken. Beetje peterselie erover en opdienen. Wij aten er witlof uit de oven bij, lapje spek eromheen en een beetje provolone kaas erover geraspt. Voor mij een beetje aardappelpuree (nog over van zaterdag) Paul had de puree in een schaaltje gedaan en er een klein scheutje truffelollie overgedruppeld. Dat was heerlijk, een paar drupjes en alles geurt en smaakt naar truffel. Stukje kaas toe en espresso.
