Vandaag een voorgerechtje, carpaccio van runderhaas en parmaham. De slager had nog maar één portie runderhaas, dat vond ik een beetje weinig voor twee personen, dus heb ik er wat Parmaham bijgedaan.
De dun gesneden runderhaas (125 gram) en vier plakken Parmaham heb ik over twee bordjes verdeeld.
In het midden wat fijngesneden Little Gem sla. Die had ik licht aangemaakt met olijfolie, balsamicoazijn, peper en zeezout. Over het geheel nog wat geroosterde pijnpitjes gestrooid en een beetje van de allerbeste olijfolie, wat zeezout en grofgemalen peper. Een schaafjes Parmezaanse kaas zou heel lekker geweest zijn maar die had ik niet meer. We dronken er een glas Grand Sangre de Torro bij.
We onderbreken de maaltijd nu gewoon even tot het volgende gerecht klaar is.

Intussen kan ik dit stukje even maken.
Een rare anekdote; gisteren ging ik met het Kind lunchen hier in het dorp.
Het Kind koos voor een grote salade met kip, spekjes enzovoorts, ik had niet zoveel trek en besloot de lunch te beperken tot een voorgerecht van lamsham, rauwe ham en wat sla.
De enorme salade van het Kind was prima, de lamsham ook, maar de rauwe ham, één dikke plak, was zo hard gebakken dat het niet meer te eten was. Keihard! Toen de vriendelijke jongen vroeg of het gesmaakt had kon ik dus niets anders zeggen dan dat de lamsham prima was maar de andere ham niet te eten was, zo hard. Hij zou het aan de kok vragen. Even later kwam de jongen weer terug, met een brede smile zei hij: “De kok zegt dat deze ham ook niet om te éten is, het is alleen garnering!” Ik verwacht als ik een gerecht bestel met twee soorten ham, dat alle twee de soorten ham eetbaar zijn toch? Dat vond de vriendelijke jongen ook. Hij was er zichtbaar verlegen mee; “De kok zei ook nog dat mensen altijd alle garnering maar opeten, dat is, volgens de kok helemaal niet de bedoeling! Sorry mevrouw, ik vind het ook een beetje vreemd!” Tsja wat doe je dan? Volgende keer maar ergens anders gaan eten!

Het is inmiddels uren verder, de gegrilde kip was heerlijk. We aten nog een stukje geitenkaas met een zomerpeertje en espresso toe. Daarna kwam er toch nog veel bezoek om afscheid te nemen. We zijn nog even naar Jan en Ans geweest. Als alles goed gaat met Jan treffen we elkaar ná volgende week in Septfontaine.

Wij gaan morgen naar Septfontaines en blijven daar één nacht. We moeten allerlei huisraad van de grote, in de kleine caravan overhevelen. Een dekbed, kussens, een goede kurkentrekker, kampeerstoeltjes, pannen, wijnglazen enzovoorts. De Jongste Bediende en zijn Vrouw moeten in ons huis ook nog kunnen koken en slapen! Woensdag vertrekken we dan naar Bourgondië in Frankrijk. Ik heb er zin in! We zullen proberen af en toe verslag te doen van wel en wee en eten en drinken, maar wij verblijven liefst in een omgeving met weinig mensen en nog minder toeristen. Dat betekent ook meestal weinig computers met internet. De Jongste Bediende past op het huis én Hond Max én Hond Spot en zal jullie intussen prima vermaken met allerlei wetenswaardigheden over eten én drinken!!!

© ellen