Rocamadour van de Fromagerie du Quercy…

10 apr. 2011

rocamadour

We hadden gasten in onze Luxemburgse woonst. Jaap kwam eten, en ook het volwassen deel van Eupotours. Ik zocht bij onze vaste kaasleverancier naar een toespijs en kwam uit bij een prachtige Brie de Meaux. In een hoekje van de vitrine lag een partij geitenkaasjes opgestapeld. Chabichou, crottin, picadou en dan ook nog die rocamadour. Ik kon ze niet laten liggen…

Ik kom ze in Nederland weinig tegen, maar ik ben dan ook niet vaak in de gelegenheid om een goed gespecialiseerde kaasboer te bezoeken. In Luxemburg zie ik ze altijd liggen, die kleine muntgrote kaasjes.

Kaasjes vol tegenstellingen, dat zijn het. Ze smaken pittig en toch mild, ze geuren naar geit, maar ook naar paddenstoel.

Ik heb de Rocamadour al eens in een eerder artikel beschreven.

© paul

Het Chinees stoommandje (zhenglong)…

7 apr. 2011

stoommandje

Ellen vertelde over de soto ajam van Maja die we zondag aten. Bij de foto van de ingrediënten mis je er één. De kleefrijst. En die hoort er toch onlosmakelijk bij. Op het moment dat Ellen de foto maakte was ik echter nog druk doende met de kleefrijst op te warmen, vandaar…

Kleefrijst is rijst waarvan de korrels bij de bereiding verkleven, aan elkaar plakken. Kleefrijst plakt ook aan je handen, aan je stokjes, aan je lepel. Veelal wordt kleefrijst gebruikt in de toetjeskeuken, maar het kan ook anders. Een lezenswaardig artikel over kleefrijst vind je bij Klary Koopmans.

Maja had de kleefrijst thuis al gekookt, die hoefde alleen nog maar opgewarmd. Daartoe sneed ik het blok kleefrijst in dobbelsteentjes en stopte die in het stoommandje.

Zo’n stoommandje is een wondertje van simpelheid, gepaard aan effectiviteit. Het is gemaakt van bamboe. Het bestaat uit één of meer compartimenten en er zit een deksel op. Je zet het mandje in een wok waarin een laagje water kookt. De stoom wordt door het mandje gejaagd en de inhoud wordt opgewarmd, danwel gaar gestoomd. Om te zorgen dat de inhoud niet aan het mandje kleeft leg je op de bodem een blad sla of kool. Bijrestaurant Zheng zag ik dat ze ook geperforeerd poapier gebruiken. Je hoeft alleen maar op te letten dat je wok niet droog kookt. Zo simpel is het. Je bereidt er dim-sum in, of stukjes vlees, vis en groenten.

Na gebruik borstel je het mandje schoon met heet water. Gebruik nooit zeep, de smaak trekt in de bamboe. Voor bacteriën en ander gespuis hoef je niet bang te zijn, die stomen gewoon morsdood.

Wij kochten ons stoommandje in Eindhoven bij de Chinese supermarkt op de Kleine Berg. We betaalden voor twee compartimenten en één deksel € 6,-

Meer over stomers valt er te lezen bij Kattebelletje, op haar web-log Tokowijzer.

© paul

Soto van Maja

Lamsragú en pasta

lamsragù van lamsvlees met linguine

Ik loop een paar dagen achter met de recepten. Het was hier nogal druk en bovendien was het heerlijk lenteweer. Tijd om in de tuin te zitten én te werken dus. De vorst van de afgelopen winter heeft nogal wat schade aan de planten toegebracht. Voor een aantal potplanten die al jaren buiten staan was het een beetje té koud. De beide oleanders zijn bevroren en ook de laurier is helemaal bruin geworden. Ik heb ze maar afgeknipt en hoop dat er nog iets gaat uitschieten. Vooral de laurier mis ik nu al. Er gaat niets boven zo’n vers blaadje laurier in de stoofpotten.

De andere kruiden hebben de vorst gelukkig allemaal goed doorstaan. De platte peterselie schiet weer uit, de rozemarijn gaat bloeien en ook de bieslook komt weer op allerlei plaatsen in de tuin te voorschijn. Ik heb twee weken geleden rode snijbiet gezaaid en er lijkt al iets boven de grond uit te komen. Oregano, tijm, salie en munt doen het ook prima dus we kunnen weer een zomer lang genieten van verse tuinkruiden.

Vrijdag maakte ik een lamsstoofpotje of, zoals de Italianen het noemen ragú: lamsvlees gestoofd met tomaten en kruiden zodat er een mooie dikke saus ontstaat. We aten er pasta bij en vooraf een salade met een geitenkaasje. Ik maak dit soort stofpotten altijd voor vier personen. Het restant gaat in de diepvries voor haastige tijden.

  • voor vier personen
  • 500 gram lamvlees in kleine stukjes gesneden
  • 1 flinke ui en twee teentjes knoflook, fijngesneden
  • 1 chilipeper, zaad verwijderen en fijnsnijden
  • 1 blikje tomaten
  • olijfolie
  • 1 blaadje laurier
  • wat rozemarijn en oregano
  • een scheutje rode wijn
  • eventueel wat bouillon

Verwarm de olijfolie en bak daarin de stukjes vlees rondom bruin. Voeg ui, knoflook en chilipeper toe en bak ze even mee. Blus af met de wijn en voeg de tomaten toe en de rest van de kruiden. Stoof nu zeker anderhalf uur heel zachtjes tot het vlees gaar is en je een mooie dikke saus hebt Voeg zo nodig nog wat bouillon toe en peper en zout. Serveer met pasta of rijst.

Zojuist kwam de Jongste Bediende met zijn broer onze grote tuintafel brengen. De tafel hebben we met het kerstdiner gebruikt op de Witte Brug en moest nog steeds terugverhuisd worden. Nu nog even de viooltjes in een mooie pot planten en dan is de tuin weer helemaal gebruiksklaar.

© ellen.

Risotto al Barolo…

5 apr. 2011

Barolo

We hadden al een paar weken een prachtige fles Barolo in huis. Een Italiaanse rode wijn uit Piemonte, gemaakt van de Nebbiolo druif. “Een goede Barolo heeft zeker vijf jaar in kleine houten vaatjes gerijpt en ontwikkeld dan geurnuances van truffel, teer, kreupelhout, rozen, thee en specerijen. Eenmaal volrijp is hij zijdezacht en vol in de mond”, zo staat er te lezen in Culinaria Italie. Geen goedkoop wijntje! Voor een goede fles Barolo betaal je al gauw zo’n € 20,- maar dan heb je ook iets bijzonders. En daar moet dan ook iets bijzonders bij gegeten worden.

Risotto al Barolo stond al een tijd op mijn lijstje van nog te maken gerechten, dat moest nu eindelijk maar eens gebeuren. Op een gewone maandag, ja. Paul had zijn eerste vrije dag na de wachtweek en dan is de maandag voor ons een beetje ‘zondag’; reden om iets extra lekkers klaar te maken.

risotto al Barolo

  • 1 1/2 liter geurige bouillon
  • 30 gram boter
  • 1 sjalot, heel fijn gesneden
  • 200 gram carnarolirijst, superfino
  • een glas Barolo, en wat extra
  • zout en peper
  • voor de mantecatura:
  • 35 gram koude boter in kleine blokjes
  • 100 gram geraspte kaas bijvoorbeeld pecorino en wat extra voor erbij.

Open de fles barolo een uurtje voor gebruik zodat hij wat kan ‘luchten’. Breng de bouillon aan de kook en zet de pan naast de risottopan. Houd de temperatuur van de bouillon tegen de kook aan. Smelt de boter in een pan met een dikke bodem en fruit daarin de sjalot. Doe de rijst erbij en roer tot alle korrels bedekt zijn met boter. Voeg dan de wijn toe en laat hem helemaal verdampen. Voeg dan de bouillon toe met een of twee soeplepels tegelijk en blijf roeren. Als de bouillon helemaal opgenomen is voeg je de volgende portie bouillon erbij. Kook de rijst op deze manier in ongeveer 17 minuten beetgaar. Draai het vuur dan uit en laat de rijst even rusten met de deksel op de pan. Meng dan met een houten lepel de blokjes boter en de kaas door de rijst. Breng verder op smaak met wat zout en peper.

Verwarm een paar lepels Barolo. Schep de rijst op de borden. Maak een kuiltje in de rijst, schenk er wat wijn in en rasp er nog wat extra kaas over.

risotto al Barolo

Natuurlijk drink je er dan een glas Barolo bij! Deze risotto levert geen bijzonder mooi plaatje op, maar lékker…

© ellen.

Soto ajam van Marja…

4 apr. 2011

Soto van Maja

Gisteren had ik geen zin om ook maar iets te ondernemen. Lekker een hele dag op de bank met een mooi boek. Zelfs geen zin om te koken. Zo tegen vieren kwamen Bram en Maja op bezoek. Een kopje koffie, een glaasje wijn en toen moest ik toch eens gaan bedenken wat we zouden eten…Maja gaf de oplossing: “Ik heb thuis een hele pan Soto staan, zullen we die even halen”. Nou dat liet Paul zich geen twee keer zeggen, de Soto van Maja is beroemd. Terwijl ik de tafel dekte haalden Paul en Maja de pan Soto en de garnering op.

Soto is een pittige Indonesische soep, gemaakt met kip in dit geval. Je serveert de soep in een diep bord. De garnering komt in kleine schaaltjes op tafel.

Soto van Maja

De garnering bestond uit; gehalveerde hardgekookte eieren, fijn gesneden lente ui, peterslie, selderie, blokjes kleefrijst, noedels, gebakken uitjes, kroepoek en een paar soorten sambal. Ieder bediende zich naar believen van de vulling.

Indonesische maaltijden zijn meestal berekend op veel hongerige eters. We hielden dus nog een flinke portie over. De restanten pakten we in en zo kon Paul vannacht samen met collega Jos, nóg een keer genieten van een bordje Soto.

Maja, het was heerlijk! Nogmaals bedankt!

@ ellen.

Ik kan je nog geen recept geven van deze heerlijke maaltijdsoep. Maar Maja zal het binnenkort opschrijven. Wordt vervolgd dus.

Zondagochtend…

3 apr. 2011

nieuwjaar 005

Mijn nachtdienst zit er bijna op. Dat verhaal over die Frietstraat bij de Abdij van Postel moet nog even wachten. Kwestie van veel klussen deze nacht, waardoor schrijven erbij inschiet. Het is intussen domweg te laat geworden.

De zomerse zaterdag heeft plaats gemaakt voor een natte zondagochtend. Vervelend voor de weekendrecreant, maar voor mij is het prima slaapweer. Ik heb nog één nachtje te gaan, dan begint mijn vrije week. Ik ben eraan toe…

Ik zet nog koffie en thee voor de cliënten, en daarna ontvang ik de vroege collega met open armen. Ik kachel naar huis, doe mijn rondje met hond Max en deponeer de weekendbijlage van mijn dagblad in de brievenbus van Zjak.

Ik bak croissantjes voor Ellen, uit zo’n kartonnen bus. Ik zal me een glas Ierse whiskey inschenken en ga tevreden naar bed. Welterusten lezer.

© paul

Lauw-warme broccolisalade met mosterd-sinaasappeldressing…

1 apr. 2011

eend broccoli

Vandeweek aten we de preitjes met een dressing en gekruimeld ei. Er bleef van de dressing nog een aardig bakje over. Geen nood, in de koelkast kun je dat goedje een hele tijd bewaren.

Vandaag stond er broccoli op de menulijst. Ik besloot er een lauw-warme salade mee te maken, mét die mosterd-sinaasappeldressing. Ellen leerde me hoe je de broccoli fris-groen kunt houden. Het gaat zo:

Snijdt de bloemrozetjes uit de kool. Breng een pannetje gezouten water aan de kook. Wanneer het water kookt doe je de rozetjes in de pan. Wacht tot het water weer aan de kookt raakt en tel dan drie minuten af (of laat het de kookwekker doen). Schud dan de broccoli in een zeef en spoel even met koud water. Laat even goed uitlekken wn stort de broccoli dan in een schaal. Druppel de dressing erover.

Bij een warme maaltijd dien je de broccoli direct op, anders wordt de groente helemaal koud, en je wilde per slot een lauw-warme salade. Maar je kunt de salade ook als koude groente eten, ik heb vannacht van het restant gesmuld.

Gebruik je de stronken, dan moet je die langer koken, anders heb je een hard-zacht gerecht. Ik vind dat uitermate vervelend. Wij bewaarden de stronken voor een groentensoepje. Het ziet er ook veel mooier uit, alleen die bloemrozetjes.

We aten de salade met een eendenpootje en aardappelpuree en een behoorlijk glas Bordeaux. Koffie en bittere chocolade toe.

© paul