Jambonneau au sauce moutarde…

jambonneau, sauce moutarde, Florenville

In het uiterste zuiden van België, tegen de Franse grens, ligt het stadje Florenville. Het is geen bijzonder plaatsje, het heeft weinig aan stedenschoon. Het belangrijkste evenement is de jaarlijkse aardappelmarkt in oktober. Dan worden de Plattes (Plates) de Florenville verhandeld, aardappelen van culinaire importantie.

Ondanks de nikszeggendheid van het stadje komen wij er graag. De sfeer is er gemoedelijk, het is er goed van eten en drinken. De meeste restaurants en eethuizen liggen aan het Place Albert, zo ook hostellerie Albert 1. Dat is een familiebedrijf, het bestaat al heel lang. Ze voeren er een eenvoudige kaart met eenvoudige gerechten. Het is er schoon en goedkoop.

En je kunt het er, zoals wij, aan tafel over hebben of de mosterdsaus niet iets te scherp was, en of de bladversiering wel gewenst. Het doet allemaal niks af aan het feit dat zo’n Ardenner hammetje (jambonneau, Haxen, zie de achterpoot van het varken…), gekookt en lichtjes gerookt, een smakelijke lunch vormt. We kregen er eigen gesneden frieten bij en wat brood. We dronken ieder een glas Orvalbier en namen espresso toe.

© paul

Coca, kleine Spaanse broodjes met snijbiet en ansjovis…

COCA MET SNIJBIET

Het was hier vandaag bloedheet. Geen weer om eens uitgebreid te gaan koken. Ik maakte een flinke salade van sperzieboontjes, tomaat, ui, ei en een paar olijven. Een dressing erover van olijfolie, wat mosterd en wijnazijn. De sperzieboontjes 8 minuten in kokend water laten garen. Dan meteen in ijswater af laten koelen. Zo blijven ze mooi groen en knapperig.

Alleen deze salade leek me niet echt genoeg voor de avondmaaltijd dus maakte ik er een paar van deze Spaanse broodjes bij. Ik schreef er  al eerder over. Vandaag gebruikte ik geen spinazie maar snijbiet uit onze eigen tuin.

  • Voor 8 kleine coca’s: Maak een je mooi deeg van;
  • 500 gram bloem
  • 1zakje gedroogde gist ( ik los de gist op in 150 ml lauw water en voeg dat mengsel dan toe aan de bloem)
  • dan nog ongeveer 300 ml water
  • snufje zout
  • 1/2 eetlepel olijfolie

Laat het deeg onder een doek rijzen tot het volume verdubbeld is. In de zon gaat dat heel snel.

Kneed het deeg nog eens door en maak er platte schijven van van ongeveer 12 cm doorsnee en nog geen cm dik.

  • Voor de vulling gebruikte ik vandaag:
  • 250 gram snijbiet, heel fijngehakt
  • ansjovispasta
  • 2 lente-uien, in plakjes
  • 2 teentjes knoflook, in flinterdunne plakjes
  • 2 á 3 tomaten in dunne plakjes
  • 1 eetlepel pijnpitten
  • olie

Leg de deegrondjes op een bakplaat. Knijp op elk rondje wat ansjovispasta en verdeel dat gelijkmatig over het deeg. Bekleed ze dan met de snijbiet, pijnpitten, ui en knoflook en plakjes tomaat. Druk de snijbiet goed in het deeg en besprenkel rijkelijk met olijfolie.
Strooi er wat peper en zout over en laat de coca zo ongeveer 10 minuten narijzen.

Zet ze dan in een voorverwarmde oven en bak ze op 220 graden in ongeveer 15 minuten gaar. Haal ze uit de oven en sprenkel er nog wat olijfolie over.
Serveer met een mooie salade of gewoon zó, als lunch met een glas koele witte wijn.

Kopje espresso toe.

© ellen

Le Malmedy…

Malmedy kaas van rauwe melk

Ik ging Ellen vorige week op haar vakantiestek ophalen. Ik heb dan maar meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt en er een paar vakantiedagen aangeplakt. We bezochten vanuit Luxemburg de Belgische Ardennen rond Stavelot, zo ook de Gaume en eveneens een stukje Frankrijk in de buurt van Sedan. En op donderdag stonden we in de stromende regen op de weekmarkt van Arlon. De handelaar in Corsikaanse hammen verkocht er nu ook allerhande bergkazen. We kochten er een pond Comté-kaas van maar liefst 21 maanden oud.

Nieuw was de kraam van een handelaar in streekproducten uit de buurt van Malmedy in de Waalse Ardennen. Hij verkocht voornamelijk kazen. Ik heb er mijn ogen uit staan kijken, het merendeel van zijn handel was me volkomen onbekend.

Ik kocht er de kaas van de foto. Hij heet Le Malmedy. Hij wordt slechts op één plaats geproduceerd, op de boerderij van de familie Grodent te Burnenville, onder de rook van Malmedy. Van rauwe koemelk, die dan ook nog eens biologisch is. Het kaasje op de foto oogt hard, maar is dat in werkelijkheid niet. Het is een zachte kaas met een gewassen korst. De kaasjes hebben een doorsnede van tien à elf centimeter, en ze wegen 400 gram. Ik kocht een half kaasje. De prijs weet ik niet meer.

Het kaasje smaakt me bijzonder goed. Rauwe melkkazen (lait cru) zijn op geen manier te vergelijken met kazen van bewerkte melk. Zoveel voller, pittiger, zoveel meer smaak… En in dit geval ook nog een prettig tikje bitter. Het best eet je het met een stukje brood.

Ik nam me voor om de familie Grodent eens te bezoeken. Ik ben erg benieuwd naar hun andere kazen.

malmedy_logo

© paul

Mosselen…

mosselen

Voor ons waren het vandaag de eerste van dit seizoen, een beetje laat maar het leek me geen optie om Zeeuwse mosselen in Luxemburg te kopen. Ik had er eigenlijk niet eens erg in dat het mosselseizoen geopend is.

Iedere maandagmiddag is er een kleine markt op het plein bij het kasteel hier in ons dorp. Normaal werk ik op maandag dus ik was er al tijden niet meer geweest. Niets gemist ook! Wat een droevige bedoening die weekmarkt hier! Een paar kramen, de groentenkraam blinkt uit. Verder niets leuks te koop. Géén vis, ik had zin in een haring, dus dan maar naar de plaatselijke viswinkel. Die heeft een mooi assortiment kant-en-klaar-salades en meer van dat snelle werk. Een hele vis is er niet te vinden. Wél lagen er mosselen, goede kwaliteit, en ik kreeg er opeens geweldige zin in.

Met mosselen is het al net zo als met de eerste asperges; je kunt ze op honderden manieren klaarmaken maar die eerste van het seizoen wil ik altijd heel simpel en puur.

Reken per persoon 1 kilo mosselen en verder 1 klontje boter, 1 kleine prei, 1 teen knoflook, een halve knolselder, een glas witte wijn, wat peterselie en bladselderij, peper en zout.

Prei, mosselgroenten...

Snijd de groenten in dobbelsteentjes en smoor ze in de boter even zachtjes aan. Maak de mosselen schoon, controleer of alle exemplaren onbeschadigd en levend zijn en voeg ze bij de groenten. Giet er een glas witte wijn over en doe de deksel op de pan. Schud ze één keer om als het kookt. Laat nog een paar tellen koken en dien dan snel op. Geef er eventueel wat sla bij en zelfgemaakte frieten, en/of een kommetje zelfgemaakte knoflookmayonaise. Gewoon uit de pan eten, de deksel van de mosselpan doet dienst als opvang voor de lege schelpen.

Kopje espresso toe!

© ellen.

Halve en hele “kontjes” ham…

luxemburg 1 augustus 2009

Ik ging naar Luxemburg en haalde Ellen op. Ze heeft nog een week vakantie, maar zal die gewoon thuis doorbrengen.

Het bleek al met al toch een lichte cultuurschok op te leveren, weer in een gewoon huis te zijn. Ook hond Max vond niet onmiddellijk zijn draai. Na deze maand vakantie moest hij weer helemaal opnieuw beginnen met het uitzetten van zijn geurvlaggen.

Ellen nam zich voor de komende dagen een hoop achterstallig web-logwerk weg te werken, er valt genoeg te schrijven. En ook ik heb zo nog een en ander te melden.

Laat ik het voor vandaag houden bij een fenomeen dat we in een grijs verleden al eens lichtjes aantipten. Het fenomeen van de “kontjes” ham die we eigenlijk bij elk bezoek aan Luxemburg wel aanschaffen.

Met name Luxemburg produceert prachtige hammen. Maar de hele Ardennen door vind je ze van een voortreffelijke kwaliteit. Anders dan in Nederland stopt men in de Ardennen al veel eerder met het versnijden van hammetjes. Is er naar hun maatstaf geen fatsoenlijke plak meer te af te halen dan houdt men er mee op. De voor onze begrippen grote reststukken (kontjes) worden tegen heel schappelijke prijs aangeboden. Zo ongeveer tien euro per kilo vragen ze ervoor.. Zo’n reststuk weegt doorgaans ongeveer een pond en je haalt er nog een hele boel schijven van af. En valt er niks meer te versnijden, dan kun je de restjes altijd nog gebruiken in een of ander gerecht.

In de grotere winkels heb je niet alleen de keuze uit verschillende Ardenner hammen, maar ook ligt er die uit Parma, uit Aosta, en enkele Spaanse varianten. Wij hebben speciaal voor dit fenomeen een snijmachine aangeschaft (op een vlooienmarkt).

© paul

Kip met saffraan en ras el hanout…

kip met saffraan en ras el hanout

Wij zijn weer thuis, de vakantie zit er bijna op, een weekje nog en dan begin ik weer te werken. Deze week heb ik thuis nog genoeg te doen. Na vier weken vakantie moet de tuin nodig bedwongen worden. Het zevenblad woekerd hevig, er moeten honderden uitgebloeide rozen weggeknipt worden, de druiven moeten worden opgebonden en tussen de steentjes van het terras bloeien kleine viooltjes, kortom werk genoeg.

En dan is er natuurlijk dit ook nog dit weblog. Ik had gedacht op de camping veel stukjes te schrijven over wat er zoal te beleven, en natuurlijk te eten en te drinken valt in Luxemburg. Het kwam er gewoon niet van! De internetverbinding was erg slecht. Heel traag vooral, een paar foto’s opladen koste me wel een uur. Dan gaat er de lol gauw af. Bovendien was het druk met komende en gaande gasten. Ik ben eigenlijk niet veel alleen geweest. Ik ga deze week proberen een beetje verslag te doen van een aantal bijzondere maaltijden en recepten. Vandaag gewoon even over tot de orde van de dag; Paul heeft er alweer een werknacht opzitten en er moest vandaag weer gewoon gekookt worden. Wel heel comfortabel zo in onze grote keuken thuis, met stromend water, een oven en alle comfort die ik me wensen kan. We hadden vrijdag al boodschappen gedaan in Luxemburg, een paar Label Rouge kippenpoten, wat groente en restanten van wat er nog was verwerkte ik vandaag tot een Noord-Afrikaanse stoofpot.

  • Voor vier personen;
  • vier kippenpoten, in twee stukken gesneden (drumstick en bovendij)
  • 1 grote ui, in grove stukken gesneden
  • 2 teentjes knoflook, geplet en fijngehakt
  • wat olie
  • een flinke pluk saffraan
  • 1 eetlepel ras el hanout kruiden
  • 1 eetlepel versgehakte koriander
  • een theelepel chilivlokken, of een rode peper
  • twee tomaten, in parten gesneden
  • twee grote aardappelen in blokjes gesneden
  • een kop doperwtjes, ik gebruikte diepvries erwtjes, vers erwtjes is natuurlijk ook prima
  • een handvol olijven, (ik had alleen groene zonder pit, zwarte, met pit zijn mooier en smakelijker)
  • 1 1/2 ingelegde citroen (*) te koop in Noord-Afrikaanse winkels, of zelf inleggen)
  • peper en zout
  • wat versgehakte koriander en platte peterselie.

Neem een pan met een dikke bodem en bak daarin de ui en de knoflook even aan. Leg de kipdelen erbij en strooi er de kruiden en saffraan over. Giet er zoveel water over dat de kipdelen net onderstaan. Sluit de pan en laat ongeveer 45 minuten zachtjes sudderen. Voeg er dan de stukjes aardappel en tomaat bij en laat nog zo’n 15 minuten zachtjes koken tot de aardappelen bijna gaar zijn. Voeg naar smaak peper en zout toe en de doperwtjes. Laat, met de deksel van de pan af, het geheel nog even koken tot de erwtjes gaar zijn en de saus mooi ingedikt is. Strooi er met gulle hand peterselie en koriander over en dien snel op. Wij aten er wat brood bij. Je kunt er ook couscous bij geven of wittte rijst.

Een stukje kaas uit Malmedy toe. En natuurlijk espresso!

*) ik kom nog terug op de ingelegde citroenen

© ellen.

Eindelijk regen…

eindelijk regen

Ik nam de foto begin juli. We hadden net een warme en droge periode achter de rug. De regen was hoogst welkom.

Ellen zit achter in de tuin, ze plukt peterselie. Peterselie staat er ook vlak bij de achterdeur, maar daar was op dat moment even niet te oogsten.

Het plaatje van “vrouwtje in tuin, gehurkt onder papaplu” trof me. Ik herkende er een antieke Japanse photograpie in terug, het beeld stond ergens in een verloren hoekje van mijn hersenen geparkeerd.

Aangezien rond etenstijd de fotocamera altijd gebruiksklaar op tafel ligt kon ik meteen mijn snap-shot nemen. Gewoon een aardigheidje, ik zocht er de antieke Japanse foto later wel bij…

Ach lezer, sinds dien heb ik uren op het internet verkeerd, en ook mijn bescheiden kunstbibliotheek heb ik uitgeplozen. Niks van dien aard vond ik.

En toch weet ik zeker….

© paul

Venkelsalade en gnocchi met lamskarbonaadjes…

Lamskarbonaadjes en gnocchi

Elke dag voor één persoon koken valt niet mee. Iets lekkers voor mezelf bedenken kan ik wel maar de hoeveelheden aanpassen is moeilijk. Er blijft elke dag wel wat over daar is hond Max dan weer blij mee. Hond Max eet liever menseneten dan brokken. Gisteren niet, gisteren weigerde hij te eten. Na dagen lekkere hapjes beviel mijn restje hem gisteren niet. Ik heb het uiteindelijk maar in de biobak gegooid. Foei, ik gooi niet graag eten weg, maar in dit geval kan ik Hond Max wel gelijk geven. Ik vond het ook niet lekker.

De super had een aanbieding; gnocchi á poêler, dat leek me wel wat. Ik koop zelden kant-en-klaar eten maar ik had opeens geweldige zin in gnocchi en om ze zelf te maken, voor mij alleen vond ik wat teveel gedoe.Ik kocht dus een zakje kant-en-klaar gnocchi, mét mozzarrella, “coeur fondant”, staat er op het zakje. Van de fabrikant mocht ik kiezen uit drie bereidingsmethoden; even in de boter verwarmen, even in de oven met wat kaas of gewoon in water 2 minuten opwarmen. Ik koos voor de eerste optie, snel in de boter opwarmen. Blaadje salie erbij en smullen maar. Dat viel gruwelijk tegen. Geen lekkere fondant vulling in een omhulsel van kruimige aardappeltjes. Op mijn bord lagen taaie balletjes met een taaie zoutige vulling. Jammer, ik had er zo’n zin in. Je kunt beter zelf gnocchi maken volgens dit recept. Eigenlijk helemaal niet zoveel werk. En stukken goedkoper ook nog eens.

Nou ja, ik ben weer eens bevestigd in mijn vooroordelen ten aanzien van kant-en-klaar voeding. Gewoon zelf maken, bespaard geld, kost helemaal niet zoveel tijd en is meestal vééél lekkerder.

venkelsalade met sinaasappel en gorgonzolla

Ik at er een paar lamskarbonaadjes bij. Snel om en om gebakken. Die waren uitstekend. en een salade van venkel, sinaasappel en gongonzolla. Gewoon zelfgemaakt. De venkel heel dun snijden. Sinaasappel pellen en in partjes verdelen. Een paar stukjes gorgonzolla erbij en alles op een bordje schikken. Ik maakte een dressing van sinaasappelsap, wat olijfolie en wat peper en zout. Niks mis mee en klaar in een handomdraai.

Stukje Brie de Meau toe en een kopje espresso. Op de gnocchi na, een prima camping maaltijd.

© ellen.

Worstjes in paddestoelensaus…

paddestoelen en worstjes

Aan allen die mij een hart onder de riem staken: dankjewel!. Tot nu toe heb ik de aandrang tot roken kunnen weerstaan. Wordt vervolgd…

En terwijl Ellen in Luxemburg de heerlijkste dingen kookt (maar weinig op het log gepubliceerd krijgt), is het bij mij een beetje behelpen. De soep die ik vandeweek trok is allang op. Verder ging ik nog eens langs bij de afhaalchinees, dit keer voor een half eendje in pruimensaus. Maar gisterenavond nam ik dan toch weer de moeite om voor mezelf te koken. Het recept is voor twee personen.

  • 2 worstjes van onbesproken gedrag,
  • 250 gram bio-grotchampignons,
  • 1 ui,
  • 2 teentjes knoflook,
  • olijfolie,
  • 1 kop bouillon,
  • flinke scheut room,
  • peper en zout.

Poets de paddestoelen en snijd ze in schijfjes. De fijngehakte ui en de gehakte teentjes knoflook in olijfolie laten zweten tot ze glazig zien. Dan de paddestoelen erbij. De paddestoelen slobberen alle olie op en bakken even mee. Dan gaat de bouillon erbij. Deksel op de pan en de paddestoelen kunnen stoven. Intussen bak je in een andere pan de worstjes mooi bruin aan de buitenkant. Dan kunnen de worstjes bij de paddestoelen. Ze stoven nu mee. Na een goed half uur kan de room erbij. Is de saus nu te dun, mag die nog even inkoken. Maaltijd klaar. Ik nam er een bord sla bij en goed brood. En een glas water…

© paul

Holzuewen Vollkär Brout…

brood

Als je voor een week boodschappen moet doen is brood eigenlijk het grootste probleem. Het meeste brood blijft gewoon niet lang genoeg vers en smakelijk. Het dichtstbijzijnde broodverkooppunt is een benzinepomp met winkel. Ze verkopen daar behalve benzine ook wat levensmiddellen. Het brood wordt ter plekke vers afgebakken zoals dat heet. Voor een keer wel lekker maar ik heb toch liever iets stevigs. Bovendien ligt deze benzinepomp op 6 kilometer van de camping. Een wandeling van 12 kilometer dus dat is ook niet echt een optie. Gelukkig ontdekten we al jaren geleden dat de Cactus supermarkten een prima bakkerij hebben waar uitstekend brood gebakken wordt. Het Holzuewen Brout is bij ons al jaren favoriet. Mooi stevig brood in houtovens gebakken. Het blijft wel een week lang smakelijk. Het etiket vermeldt de ingrediënten in het Duits en in het Frans;

Ohne Zusätze. Das brot erhält seinen einzigartigen Gesmack durch die Verwendung natürlicher Zuzaten und das Backen im Holzofen. Inhaltstoffe: Weizenschrot, Wasser, Roggenschrot, Weizenvollkornmehl, Roggenvollkornmehl, Dinkel, Sauerteig, Leinsamen, Haferflocken, Sonnenblumkerne, Salz, Hefe. Ofwel; grofgemalen tarwe, grofgemalen rogge, water, tarwevolkorenmeel, roggevolkorenmeel, spelt, zuurddesem, lijnzaad, havervlokken, sonnenbloempitten, zout, gist.

Ik zou er iets voor over hebben als we thuis ergens zo’n brood konden kopen.

© ellen.