Zwitserse strooikaas van Geska…

Zwitserse strooikaas

Bij mijn grootouders in Helmond stond het busje al op de ontbijttafel. En het zag er precies uit als de busjes hierboven, dacht ik zeker te weten. Intussen ben ik nog een andere verpakking van de strooikaas op het spoor gekomen, en ook die doet me vertrouwd aan, zodat ik nu dus niet meer zeker weet of… En opa en oma zijn er niet meer om me uitsluitsel te geven.

Hoe het ook zij, mijn hele leven heb ik wel zo’n strooipotje op voorraad gehad, of in ieder geval dan toch binnen handbereik. En al ben ik een gekende tegenstander van alle kant-en-klaar geraspte kazen, voor dit goedje maak ik graag een uitzondering. Ik vind het lekker.

Zwitserse Groen Kaasjes wordt aangeboden in de vorm van kegeltjes, ze zijn keihard. Ze komen uit het kanton Glarus en de kleur hebben ze gekregen door toevoeging van klaverblad. Ik heb wel eens zo’n ding gekocht, je kon het alleen maar raspen.

Gelukkig wordt de kaas ook in poedervorm aangeboden. Op het strooipotje staat dat het “originele” Zwitserse strooikaas is. Met echte Alpenkruiden. Wat dat dan wel zijn, échte alpenkruiden, dat wordt niet duidelijk. In ieder geval zit er dus dat klaverblad door. Verder zou het een natuurproduct (?) zijn, vrij van kunstmatige kleur-, smaak- en conserveerstoffen. De kaas wordt gemaakt van koemelk en is mager. Je betaalt voor zo’n potje een goede euro, er zit 60 gram in. Gewoon in het keukenkastje blijft de kaas voor lange tijd goed.

Je bent vóór of tegen de kaas, een middenweg lijkt niet te bestaan. Het is vooral de pregnante geur die mensen tegenstaat, blijkt uit diverse reacties op het Web. En dat is dan juist weer waar andere mensen bij zweren. De smaak heeft wat scherpte en is kruidig met een zweem zoet op de achtergrond.

Ik mag de kaas graag in een kommetje soep strooien, maar verdere toepassingen zijn er legio. Er zijn mensen die er de smaak van hun groenten mee opkrikken, er zijn er die de spaghetti ermee bedekken. Gehakt wordt ermee gekruid, of een simpel gebakken ei. De beste toepassing is de volgende: Neem een snede van het beste brood, besmeer het met de beste boter en strooi er een forse laag groen kaas over. Vurrukkulluk!!

© paul

Zie ook: Geska, zoek de verschillen

36 thoughts on “Zwitserse strooikaas van Geska…

  1. Hoi Ellen,

    Leuk verhaal, ik ken het ook al sinds de sixtees en vind het heerlijk, net als jij. De kegeltjes daarentegen heb ik wel eens gezien maar nooit geproefd maar dat ga ik binnenkort eens doen, als ze er nog zijn.
    Wat ik ook in die tijd voor het eerst at bij mijn oma waren Buggles gevuld met Danish Chef alpenkruiden smeerkaas uit een tubetje. Als je van Geka houdt vindt je dit ook vast wel lekker. Danish Chef is een nederlands bedrijfje wat zogenaamd Deense smeerkaas maakt, volgens de verpakking – met alpenkruiden, jaja – en is waarschijnlijk niets meer of minder dan Eru vermengd met tot een heel fijn poeder fijngemalen Geka (ze zeggen zelf 0.4 procent alpenkruiden). “Deense kaas met Zwitserse kruiden” dus. Er zijn nog twee varianten: Naturel en Toscane geloof ik (nog nooit geproefd), en ze komen allemaal in dezelfde verpakking. Een smallsize tube in de vorm van een kok, met als dop de koksmuts. Onwaarschijnlijk he. Maar wel lekker. Ik maak het tegenwoordig zelf door ordinaire smeerkaas in de magnetron te vermengen met Geka en dan met een mesje in die buggle-hoorntjes smeren. Ook heel lekker maar wel behoorlijk zout,

    Ik ga binnenkort jouw boterham proberen

  2. Zou het kunnen dat er fenegriek zit in Zwitserse strooikaas? Ik at laatst voor het eerst van mijn leven een stukje kaas met fenegriek, werd overvallen door een sterk gevoel van herinnering. Maar pas na een paar weken (en een nieuw stuk kaas extra) viel me in dat het me deed denken aan zwitserse strooikaas, uit zo’n busje als hierboven op de foto. Ook mijn moeder had het altijd in de kast en de herinnering aan de smaak is sterk. Maar ik ben toch benieuwd of daar nu inderdaad fenegriek in zit, of dat ik me vergis. Ik kan het op internet niet vinden.

    groet, Thijs

  3. Thijs, lees het Engelse artikel in Wikipedia over Schabziger (de ‘officiële’ naam voor het groene kaasje) maar na (http://en.wikipedia.org/wiki/Schabziger). Hier kan je lezen dat het toegevoegde kruid blauwe fenegriek heet, en via de link onderaan dit Wiki-artikel kan je erachter komen dat het ook wel (in het Engels) blauw-witte klaver genoemd wordt, dat het o.a. in de Alpen wordt gevonden en een aan echte fenegriek verwant aroma heeft.

  4. Lekker spul idd, ik moet ook maar weer een busje scoren.

    Ik gebruikte het altijd bij het uitgebreide familieontbijt, dan maakte ik een broodje (meestal een afgebakken pistoletje, ofzo) en deed ik daar een plak kaas op, gekookt ei in plakjes en dan tomaat, ook in plakjes. Daar ging dan peper, zout en deze kaas overheen.

    Heerlijk.

  5. Haha wat een herkenning! Ja, mijn hele leven hebben dit potje ook al. Er is ook een andere versie (geweest) in een rood potje maar die was nooit zo lekker als deze. Wij noemen het steevast Stinkkaas en dat dekt volledig de lading. HEERLIJK!!!

  6. Bovenstaande tekst klopt. De groene kegel daar was ik verzot op raspen in de mixer tot poedernee stof, afbakbroodjes of stokbrood opwarmen, boter erop en een goede laag van dat stof. Dat pofte dan in je mond heerlijk!
    Helaas hebben ze de groene kegels een paar jaar geleden veranderd, verpakking en van samenstelling. Het is naast 2* duurder ook nog eens aanzienlijk minder in smaak ranzig, en je kan het alleen grof raspen opdat het vochtiger is. Doodzonde sindsdien eet ik het niet meer. Smaakt nu zo ongeveer naar de lucht die je ruikt als je achter een paardenmest wagen rijd. Vies dus!!

    Helaas zetten veel winkeliers dit produkt in de koeling en wordt het nat, jammer.
    Koel en droog bewaren, doe je niet in de koeling, zelfs AH snap het niet.

    Wie weet waar die oude harde groene kegels te krijgen zijn mag het zeggen. Kom regelmatig in Belgie en Duitsland dus die tips zijn zeker bruikbaar!

    • door stremge eu regels mag het niet meer in de europese unie worden geexporteerd vanuit switserland dat is geen eu land zo u weet, in de alpen verkopen ze nog gewoon de kegeltjes in alu folie zoals altijd dus op mars en daarnaar toe! vwb de zouteloze ranzige nieuwe kegeltjes die stinken en slijmerig aansmaken gewoon nooi kopen is bagger vergeleken met wat wij in onze jeugd aten DE KEGELTJES ! bloedzuiverend en goed voor de darmflora mijn dokter schreef het gewoon voor, als je je slecht voelde. Het heeft mijn leven gered omdat de bloedzuiverende werking een goed herstel gaf van ZEVEN keer ROODVONK zeven keer gehad de vellen hingen aan mijn handen zo erg..maar door geska is het opgelost..! Geska
      Klein und fein…. Echter Schweizer Alpen-Kräuterkäse
      Am Standort der Käserei wurde bereits vor über hundert Jahren Käse hergestellt. In den Anfangsjahren waren es Hartkäse (Emmentaler, Sbrinz). Käsermeister und Besitzer Hans Allemann stellte die Produktion 1970 auf Raclette Käse um. Da dieses Produkt sehr starken saisonalen Schwankungen unterlag, wurde ein Produkt entwickelt, welches das ganze Jahr auf dem Markt verkäuflich war. Daraus entstand vor mehr als 30 Jahren der Küssnachter Käse. Noch heute wird er nach gleichem Rezept hergestellt. Küssnachter Käse ist somit einer der ältesten lokalen Käsespezialitäten der Schweiz. In der Küssnachter Dorfkäserei produziert Josef Werder mit seinen Mitarbeitern jährlich ca. 150 – 200 Tonnen Küssnachter Käse und saisonale Spezialitäten. Der Jahresumsatz beträgt ca. 2.5 Mio. Fr. Ungefähr die Hälfte der produzierten Menge wird in Deutschland verkauft, der Rest in der Schweiz.
      Seit 1. Mai 2007 gehört die Bergkäserei Langentannen ebenfalls zur Küssnachter Dorfkäserei. In diesem Betrieb am Fusse des Buochserhorn werden nebst Sbrinz auch diverse Bergkäsespezialitäten hergestellt. Die Gesellschaft Schweizerischer Kräuterkäse-Fabrikanten, ist ein Zusammenschluss sämtlicher Kräuterkäse Hersteller im Kanton Glarus, die sich verpflichtet haben den echten Schweizer Kräuterkäse nach einem einheitlichen Rezept herzustellen.

      GESKA Kräuterkäse ist vielfach verwendbar. Mit Butter vermischt, als feinwürzige Beigabe zu gekochten Kartoffeln oder als Brotaufstrich. In Pulverform hervorragend zum Würzen von Suppen oder zum Verfeinern von Teigwaren geeignet.

  7. Gisteren een nieuw busje geska gekocht.
    NEEEEE!!! ze hebben de afbeelding veranderd!!
    Andere letters, de dame groter afgebeeld.
    Waarom?!
    Zelfde schrikeffect als ik had bij ‘mijn’ glazen potje marmite, wat ze ineens in een knijp-tube hebben gedaan.
    Ik ga nu naarstig op zoek of ze nog ergens een potje met de oude afbeelding in het schap hebben staan.

  8. Nu bijna 60 jaar, vanaf kleins elke week wel 1a 2 doosjes, en kan mij de wedstrijd met mijn broer herinneren, ja, wit brood, dit boter, en dan de Zwitserse Kaas erop. Ik 23 boterhammen ( lekker plat gedrukt ) en hij won met 24 !!
    Beiden slank gebleven hoor, was uitzondering. De staafjes zijn slecht te krijgen, soms op de markt, of een gespecialiseerde kaaswinkel. Denk, dat ik tot nu toe zo’n 4.000 – 5.000 doosjes heb genuttigd !! ( haha) ( hmmmm)

  9. Ik eet de zwitserse strooikaas al meer dan vijftig jaar. Heerlijk, maar het laatste potje wat ik gekocht heb is lactose vrij en vetarm. Weet iemand waarom dit is. De gewone dus met lactose kan ik niet meer vinden.

  10. Wat leuk om dit te lezen.. Mijn man en ik hadden het over Zwitserse kaas en kwam zo op deze site terecht.. wat zou je toch moeten zonder internet!
    Mijn man vond en vindt het nog steeds lekker en ik lustte het nooit, althans, ik deinsde terug voor de geur..als kind dan. Ik weet nog dat mijn broer er extra woest mee strooide om zoveel mogelijk stank te verspreiden, effect gegarandeerd!
    Nu ga ik morgen naar AH en ga een potje kopen en dan gewoon op een boterham proberen, nu op mijn 53e durf ik het wel aan!
    ‘Lactosevrij en vetarm”, mmm.. zou dat altijd al zo geweest zijn en moet dit van ‘Europa” vermeld worden?? Ik ga het bestuderen morgen!

  11. Pingback: Geska: zoek de verschillen… | Ministerie van Eten en Drinken

  12. Pingback: [BLOCKED BY STBV] Geroosterde tomaten(sur+)soep - Geur van Maillard

  13. Ik woon al j-a-r-e-n in Australie en Gesko Zwitserse strooi kaas is nergens te koop. Ik ken het van mijn jeugd…de jaren 50. Heerlijke, smakelijke herinneringen. Ik zal het moeten importeren, welke in Australie heel problematisch is.
    Eet smakelijk. Ik ben heel jaloers op jullie allemaal! Groetjes!

  14. Zolang ik mij kan herinneren stond dit bij ons thuis op tafel. Dan heb ik het over de jaren ’50. Mijn vader nam op zijn lunchpakketje bijna altijd een paar boterhammen met Zwitserse kaas. Ik koop het nog steeds. Kan ‘s ochtends moeilijk eten, behalve een verse boterham met roomboter en een laagje Zwitserse kaas gaat er altijd in. Lijkt mij leuk als het programma Keuringsdienst van Waarde een aandacht besteedt aan dit heerlijke kaaspoeder.

  15. Beste Mensen, De echte harde kaasjes van Geska Glarus (de kegeltjes waar je je tanden op stuk bijt maar zooo lekker) zijn al lang bijna 10 jaren niet meer te krijgen in Nederland (maar november 2013
    zijn ze weer terug ! Althans op zeer beperkte schaal het is zoeken geblazen, maar wie zoekt zal vinden ! Kijk eens op Marktplaats ! zwitsere kaasje(s) daar zit een aanbieder die heeft ze vanuit de usa naar hier toe gebracht, even een omweg maar toch dat mag de smaak niet drukken voor de echte liefhebbers dus een kans en ze zijn niet meer in alu verpakt maar in een omdoosje om de kwaliteit langer goed te houden dat niet zo veel uit, zo blijven ze langer vers, kortom om op te eten!

    Produced in the Canton of Glarus in Switzerland, Schabziger – which is marketed under the name Sap Sago in the USA – is produced from skimmed cows milk with the addition of a particular herb known as blue fenugreek, a variety of clover, that gives the cheese a pale green tint. Schabziger is something of an acquired taste.

    Records of the cheese’s production date back to the 8th century when it was first manufactured by the monks of Glarus. However, the recipe was formally laid down in 1463 when it was decreed that in order to be called Schabziger, it had to be marked with a stamp. This makes it one of the earliest protected name cheeses in existence.

    For production, the milk is heated to 194 F (90 C) at which point acidity is introduced to the vat to cause the mixture to curdle (similar to ricotta production). The curd is removed and pressed into cones to drain. After unmolding, the cheeses are matured for between 4-12 weeks and dried before being ground into a powder, mixed with salt and then matured for a further 8 month in silos.

    At this point the expensive blue fenugreek is added which results in a sage-like flavor and pale lime color. The mixture is pressed into molds to become hard 3oz. (85 gram) cones, called “stockli”, which are wrapped in silver foil.

    Traditionally, Schabziga is either grated over food or grated and mixed with butter to produce a paste which is then spread onto bread or crackers.

  16. Schabziger / Sap Sago

    Attributes

    Producer:

    Glarner Schabziger

    Country of Origin:

    Switzerland

    Region of Origin:

    Canton of Glarus

    Milk Type:

    Cow

    Milk Treatment:

    Pasteurised

    Classification:

    Firm

    Rennet:

    True Vegetable

    Rind:

    Flavored

    Shape:

    Inverted Cone

    Size:

    1.5 ins diameter, 3 ins high.

    Weight:

    3oz

  17. I am 82 years of age and started eating the cheese probably 80 years ago. I moved to Australia 60 years ago and have not been able to get it here. Does anyone know a source in australia, I would really like to taste it again. Dick

  18. Ik ken de strooikaas ook sinds de sixties en heb dit weekend door een zuidduitse kok het groene “zwitserse” kruidje leren kennen: Schabzigerklee (D, zie ook wikipedia.de), inderdaad familie van de fenegriek (Bockshornklee, D). Heel puur!
    Vanaf nu dus met goed geweten genieten :-)

  19. Heeft iemand nog een plaatje van de afbeelding op het potje zoals het vroeger was? Ik heb het net weer gekocht en heb het idee dat er iets aan het ontwerp is veranderd, maar ik kan niet meer verzinnen hoe het vroeger uitzag.

  20. Dag Sandra;

    Tik bovenaan op deze web site in het zoekbalkje het woord Geska en je komt bij een ander artikel. Daar kun je het verschil zien.

    Groet, Paul

  21. de strooibusjes eet ik al van kinds af aan, maar het allerlekkerst zijn toch de kegeltjes, want zelf geraspt, net als met vers gemalen peper, is tien keer lekkerder.
    helaas zijn de kegeltjes bijna nergens te koop en verzend geska ze ook niet meer naar omringende landen, mocht je toch nog een kegeltje tegenkomen, proef dan het verschil maar eens.
    succes, dirk

  22. Geachte Mevr/Mijnheer,
    Wij gebruiken uw strooikaas sinds mensenheugenis;Echter het laatst gekochte busje,daar viel plots de bodem onderuit, met als gevolg een rommeltje van enige omvang.Dit hebben wij nog nooit meegemaakt.
    De Barcode van het artikel luidt;7610207742011
    Op de bodem staat;THT 09-2016
    3935 09;05

  23. Ook dit busje is onlangs ‘gemoderniseerd’ …er stast nu een iets andere tekst op en het
    Xe tekst rechts s nu ‘vetarn’ en ‘lactosevrij’…links van het meisje
    De tekst techts van het meisje is verdwenen…

    • Bouwina, Precies zo aten wij dit ook als kind in Suriname, zo’n 60 jaar geleden! Op verzoek van een oude vriendin uit mijn geboorteland ga ik morgen op zoek naar een busje bij de supermarkt en neem dan meteen een exemplaar voor mijzelf mee. Uit nostalgie maar ook gewoon omdat het zo lekker is. De kegelvorm ken ik niet, alleen het strooibusje. Destijds ongetwijfeld geïmporteerd uit Nederland, net als de Wijsman roomboter (in het gouden blik) die de “groene kaas” op het Surinaamse puntbroodje nog lekkerder deed smaken.

  24. Ja, leuk om te lezen en te zien. Ben zelf een 60er. Mijn oudere broer at het vroeger altijd al, maar wij (de andere kinderen) vonden het maar echte stinkkaas en moesten er erg om lachen!
    Een jaar of 20 geleden viel mijn oog op de nog steeds hetzelfde eruitziende strooibusje in de supermarkt en ben het eens gaan proberen en ja, toch wel lekker en heerlijk voor op je witte boterham en een lekkere pittige smaak! Dus koop ik het zo nu en dan eens. Maar welke ik nu wel erg mis is de Vika strooikaas, die was pas echt lekker op een witte boterham. Daar kan ik niets over vinden online, geen beschrijving of afbeelding. Dus als iemand die nog een adresje weet, graag, geldt trouwens ook voor de Geska kegeltjes, want ken ze niet, maar maakt me wel nieuwsgierig…

  25. Mijn vader was liefhebber van deze strooikaas en die tik heb ik gehouden. Mijn vriendin vindt de geur vreselijk dus in haar bijzijn eet ik ‘t zeker niet op warme gerechten. In mijn herinnering waren de busjes vroeger rood maar het gaat om de inhoud. Vandaag heb ik mijn collega’s kennis laten maken met de geur van GG, vers gestrooid op een opgewarmde lasagnehap. Ik zal de reacties hier niet herhalen maar ze waren stevig.
    Beste Geska Glarus eters, geniet er lekker van!

  26. Ook ik Suriname was het te krijgen, in de 50′ 60′ en 70’en jaren. in kegel vorm, verpakt in zilverfolie, En zelf raspen. Op een warm pistoletjes met wijsman boter en Cola. Een aparte ervaring. Tintelingen op je tong als jeuk. Niet te vergelijken met wat nu in het kegeldoosje zit.

  27. Ik durf het nauwelijks te zeggen , maar ik eet deze Zwitserse strooikaas al sinds mijn 10 e en gooi het ook sindsdien graag over een beschuit met pindakaas en sambal, heerlijk ! Niet verder vertellen…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>