Maigret drinkt…

Sinds jaar en dag slingeren er door het hele huis de goedkope pocketboekjes van de firma Bruna en Zoon. Ze liggen altijd voor het grijpen: in de kast, op de keukenplank, boven het bed, naast de bank, in de badkamer. Dat was zo in het oude huis, en dat is zo nu, Het gaat dan om de romans van Georges Simenon, en liefst de oude drukwerkjes, met omslagen van Dick Bruna. Het moeten er zo om en nabij de honderd zijn. En van die Simenons genieten de Maigretverhalen dan weer de voorkeur. Wij zijn fan… Enfin… Maigret is een publiek figuur en behoeft niet al te veel uitleg. Commissaris van de Police Judiciaire de la Seine is hij en zijn standplaats is het Quai des Orfevres in Parijs. Voornamelijk houdt Maigret zich bezig met moordzaken. Soms wat norsig, meestal bedachtzaam, Maigret zegt doorgaans niet al te veel. Hij is van middelbare leeftijd en wordt in de loop van de tijd (76 romans, geschreven tussen 1932 en 1972) nauwelijks ouder. Maigrets levensstijl is Bougondisch van inslag. Hij eet vaak en veel, met een nadrukkelijke voorkeur voor de klassieke Franse keuken. Zijn vrouw is een voortreffelijke kokkin en zijn vriend en huisarts Dr. Pardon vergast hem eens per veertien dagen op een rijke dis. Buiten dat heeft Maigret een feilloze neus om in Parijs en verre omstreken de goedburgerlijke restaurantjes te herkennen waar men nog traditionele en streekgebonden keuken pleegt te bezigen. In elke Maigretroman zijn daar voorbeelden te over van te vinden. En natuurlijk wordt, zoals het bij een gourmet betaamd, alles rijkelijk besproeid met het beste dat Frankrijk aan dranken te bieden heeft. En dat laatste nu baart me enige zorgen… In ‘Maigret in Vichy”bekent de commissaris aan zijn vriend Dr. Pardon (na een overdadig maal) dat hij zich de laatste tijd wat minder voelt. Opgeblazen gevoel, vermoeidheid, soms duizelingen. Pardon neemt het allemaal niet zo ernstig, maar schrijft Maigret toch een vacantie voor in Vichy, alwaar hij dan tevens een gezondheidskuur moet ondergaan. Veel wandelen en op gezette tijden drinken van het heilzame water. Vóór aanvang van de kuur wordt Maigret bevraagd door een van de kuurartsen aangaande levensstijl en consumptiegedrag. Maigret bekent: “Bij de maaltijd drink ik twee, drie glazen wijn. Bij uitgebreidere diners een fles. Op kantoor drink ik een paar glazen bier, die we laten brengen door een brasserie op de hoek. Elke namiddag nemen we een, twee aperitiefs (Pastis). Het werk brengt met zich mee dat ik vaak hele dagen doorbreng in het café, ik drink dan calvados of armagnac. Voor het naar bed gaan neem ik twee, drie glaasjes pruimenjenever die mijn schoonzus regelmatig stuurt vanuit de Elzas.” De dokter concludeert: “Van echte onmatigheid kunnen we dus niet spreken”.”(Het staat er echt!) Ikzelf ben er evenwel van overtuigd dat Maigret nog een en ander verzwegen heeft. Lezen we niet in “Getuige Maigret” dat hij “s ochtends rond 09.00 uur graag een glas witte wijn drinkt omdat dat zo prettig de dorst lest? (Jaja…) En in minstens ‘n derde van de romans schiet Maigret schielijk aan de cognac wanneer het hem even te veel wordt op kantoor. Hij bewaart de fles achter een hoop rommel in zijn archiefkast. Ik begin te vrezen dat het “Maigret drinkt” uit de titel een eufemisme is voor “Maigret is aardig aan de drank”. Ik maak me zorgen over mijn held…

6 thoughts on “Maigret drinkt…

  1. Dag beiden,

    Mijn plankenvol kookboeken kritisch doorspittend, viel mijn oog op “Het kookboek van mevrouw Maigret”. Ik meen mij uit een grijs en ietwat stoffig verleden te herinneren dat er ten huize van het Ministerie belangstelling zou zijn voor dit boekje? Is dit nog altijd zo of vertoeft een exemplaar inmiddels in welk vertrek dan ook?

    Groetekes,
    Peter (Pzelf)

    • Dag Peter, wat leuk. Ik zoek al jaren naar dat boekje, het is helaas niet in ons bezit. Ruilen tegen een ander kookboek?
      Groetjes Ellen.

      • Dag Ellen,

        Nou, kijk aan, dat vind ik leuk! Dan krijgt het een goede bestemming.
        Ruilen is prima, maar ik gun het jullie anders van harte, hoor.
        Waar zat je eventueel aan te denken?

        Groetekes,
        Peter

  2. Dag Ellen,

    En toen was het al weer november….grinnik….
    Mail me anders even op m’n eigen mailadres om wat af te spreken dat het boekje toch nog dit jaar in jullie bezit komt. Ik heb deze maand alle tijd!

    Groetekes,
    Peter

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>