{"id":16727,"date":"2017-09-27T09:07:45","date_gmt":"2017-09-27T07:07:45","guid":{"rendered":"http:\/\/ministerieetenendrinken.nl\/?p=16727"},"modified":"2017-09-27T09:07:45","modified_gmt":"2017-09-27T07:07:45","slug":"harissa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ministerieetenendrinken.nl\/?p=16727","title":{"rendered":"Harissa…"},"content":{"rendered":"

 <\/p>\n

\"Harissa...\"<\/a><\/p>\n

Altijd wanneer ik een tube Harissa<\/em> uit de rekken grabbel en op de toonbank leg zegt onze Turkse slager minzaam lachend dat\u00a0hij ook een prima Turks equivalent van de pepersaus heeft. Hij knikt daarbij dan naar de potjes Biber Aci<\/em>, die kunstig gestapeld in een hoek van de zaak staan opgesteld.<\/p>\n

Dat weten we echter\u00a0allang en\u00a0we hebben die Turkse pepersaus ook altijd op voorraad. Maar Harissa<\/em> is dan n\u00e9t weer even anders, en ook die saus behoort (evenals de Indonesische sambal) tot de vaste inventaris van onze voorraadkast. Biber<\/em> is Turks, Harissa<\/em> komt (oorspronkelijk) uit Tunesi\u00eb.<\/p>\n

Ik ben de grootverbruiker van Harissa<\/em> in ons huishouden. Ik mag de saus (of pasta) graag, veel en vaak gebruiken. Zoals een oude Indo zijn Sambal<\/em> lepelsgewijs consumeert, zo\u00a0gebruik ik mijn Harissa<\/em>.\u00a0Maar ook in gerechten die ik voor meer dan alleen mezelf klaarmaak, wil ik wel mondjesmaat Harissa<\/em> gebruiken. Je voegt ermee een beetje pittigheid toe aan je soepen en stoofschotels, en vooral ook wat subtiele smaken, nauwelijks terug te proeven, maar toch…<\/p>\n

Doorgaans koop ik het merk Le Phare du Cap Bon,<\/em> genoemd naar de vuurtoren die vanaf het uiterste puntje van Tunesi\u00eb wijst\u00a0richting Sicili\u00eb. Het is het merk Harissa<\/em> dat je het meest vindt in Nederland, maar er is met wat zoeken beslist meer te vinden. (Lidl heeft een eigen merk, ontdekte ik, met een interessante specerijensmaak.)<\/p>\n

Frankrijks verleden is onlosmakelijk verbonden met Noord-Afrika en dat werkt in hoge mate door tot op de dag van vandaag. Je vindt daar dan ook een diversiteit aan Harissa<\/em> die zijn weerga niet kent. Een Eldorado voor de liefhebber. (Eens kocht ik er\u00a0in mijn gulzigheid een kilo-blik van de pepersaus. Dat slaat natuurlijk nergens op wanneer je niet een restaurant achter de hand hebt om de saus te verwerken. Ik heb\u00a0het zaakje\u00a0dan maar overgeschept in handzame potjes en die kwistig uitgedeeld aan eenieder die ze wilde hebben. Dat was uiteindelijk ook leuk…)<\/p>\n

Enfin,.. Jeanne en Ryan boden via Facebook chilipepers aan want\u00a0hun oogst was overvloedig en leverde veel te veel vruchtjes op om zelf te verwerken.\u00a0Ellen reageerde op het aanbod en per ommegaande werd er een zak pepers afgeleverd op het Ministerie. Ik heb er Harissa<\/em> van gemaakt.<\/p>\n

Ik gebruikte een recept uit de Noord-Afrikaanse Joodse keuken (die bestaat) zoals het werd opgetekend door Mevrouw Roden en weergegeven in\u00a0haar magistrale boek: De Joodse Keuken<\/em>. Alleen heb ik de hoeveelheid zout gehalveerd. En terecht, denk ik achteraf. De Harissa<\/em> is nu nog aan de zoute kant.<\/p>\n