{"id":16532,"date":"2017-06-05T22:32:10","date_gmt":"2017-06-05T20:32:10","guid":{"rendered":"http:\/\/ministerieetenendrinken.nl\/?p=16532"},"modified":"2017-06-05T22:58:21","modified_gmt":"2017-06-05T20:58:21","slug":"vakantie-met-lifters","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ministerieetenendrinken.nl\/?p=16532","title":{"rendered":"Vakantie met lifters\u2026"},"content":{"rendered":"

\"lifters,<\/a>
\nTerwijl Julia het beest vlooide en Hond Jaros beloofde\u00a0als dank huis en haard <\/span>te\u00a0beschermen met het vege lijf, reisden wij af naar onze vakantiebestemming. We\u00a0gingen\u00a0op weg naar Frankrijk, met een tussenstop en overnachting in Luxemburg.<\/span><\/p>\n

We hebben een onderkomen gehuurd in de buurt van Chatillon-sur-Seine<\/em>, ergens in het noorden van Bourgondi\u00eb; op de grens van de departementen Yonne<\/em> en C\u00f4te d\u2019Or<\/em>, pal onder de Champagnestreek<\/em>. Het is zo\u2019n streek waar je talloze malen doortrekt maar nooit stopt: er lijkt weinig te beleven. Enfin, we zullen het zien\u2026<\/span><\/p>\n

Al vanaf het vertrek thuis ging het erover waar we zouden lunchen; er zijn op de route Eindhoven – Stadt Luxembourg<\/em> nogal wat etablissementen die in aanmerking komen, mits je de autoweg links, dan wel rechts laat liggen. Toch viel al snel het besluit om de lunch heel beperkt te houden, er zou die avond tijd genoeg zijn om in Luxemburg een\u00a0goed restaurant te zoeken.\u00a0De ingekorte lunch zou gesnackt worden aan de autostrade.<\/span><\/p>\n

We waren het erover eens dat we zouden stoppen bij tankstation de Knuvelkes<\/em>, dat gelegen is kort na Maastricht en\u00a0net voor de grensovergang met Belgi\u00eb. Op enig mystiek maar\u00a0helder moment echter herinnerde ik me de bamiblok die ik er ooit kocht. Ik nam het ding vast bij de ene\u00a0punt en spontaan zakte de ander punt naar beneden, een perfecte hoek van negentig graden vormend. Kwestie van vettigheid, slechtgebakkenheid, belabberdheid en algehele slapte…<\/p>\n

Zonder verder overleg nam ik de eerste de beste afslag naar het eerste het beste tankstation in Midden-Limburg, dat gelukkig luisterde naar de vertrouwenwekkende naam het Anker<\/em>. Enfin, aan de snacklunch moet ik verder geen aandacht besteden. Vette hap is vette hap en de Midden-Limburgse truck-stop-cateraars doen nauwelijks onder voor hun zuiderburen. Wel vriendelijk volk overigens, erg vriendelijk volk…<\/p>\n

Maar wat nu als… (Mijn geschiedkundige vrienden worden doodziek van dit soort overwegingen, ze nemen me daarom nog zelden serieus.) Maar wat nu als?..<\/p>\n

Wat als we doorgereden waren naar de Midden-Ardennen\u00a0om aan te leggen\u00a0bij Restaurant Fleur de Thym<\/em> in\u00a0Les Sables d’Olonne<\/em>? Wat als we de slappe kledder van de Knuvelkes<\/em> voor lief hadden genomen? Nou lezer, dan hadden we nooit die gasten ontmoet uit Groningen. Da’s toch een wondertje…<\/span><\/p>\n

Ellen blijft volhouden dat zij ze als eerste had gezien, daar op dat dorre grasveldje van die uitspanning.\u00a0Jongvolk in blauwe hesjes, en \u00e9\u00e9n ervan droeg een kartonnen schildje met daarop getekend Luxemburg (Luxembourg?). En ze dacht nog: wie wil er nou naar Luxemburg?.. <\/em>Enfin, om een lang verhaal kort te maken, die jongen liep met dat bordje te zwaaien, maar\u00a0een meisje sprak ons aan. Of het gezelschap mee kon reizen naar bijvoorbeeld Maastricht of zo. Want ze waren namelijk op weg naar Luxemburg.
\n\"lifters\"<\/a>