{"id":15651,"date":"2016-04-01T17:47:20","date_gmt":"2016-04-01T15:47:20","guid":{"rendered":"http:\/\/ministerieetenendrinken.nl\/?p=15651"},"modified":"2016-04-01T17:52:20","modified_gmt":"2016-04-01T15:52:20","slug":"aprilvis-met-spaghetti","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ministerieetenendrinken.nl\/?p=15651","title":{"rendered":"Aprilvis (met spaghetti)…"},"content":{"rendered":"

\"aprilvis<\/a>\u00a0Dit is zo ongeveer de bedoeling. Je speldt of plakt in een onbewaakt moment een papieren vis op iemands rug, liefst op de rug van een autoriteit. Het moet voorzichtig en bedachtzaam gebeuren en de uitverkorene mag het niet merken, anders is er geen lol aan. Het slachtoffer tijdens de daad afleiden is daarbij een beproefde methode.<\/p>\n

De foto komt uit de\u00a0Archives\u00a0de Paris<\/em>.\u00a0Ze toont een gastje\u00a0in actie\u00a0met een\u00a0Poisson d’Avril<\/em>. Het slachtoffer is een agent van de Verkeerspolitie<\/em> van Parijs en de plaats van handeling heet Saint-Denis, een voorstad van de metropool. Wie de foto maakte\u00a0werd niet duidelijk, maar ze is gedateerd 1 april 1937.<\/p>\n

Fransen en Belgen zijn er druk mee doende, met die Aprilvissen. Ze duiken dezer dagen op in de krant en op televisie, in het straatbeeld en natuurlijk op de rug van talloze slachtoffers. Ik vind het een sympathieke manier van 1 april vieren; afgezien van het fysieke aspect heeft het iets onschuldigs, iets kinderlijks in de goede betekenis van het woord. Een afdoende verklaring heb ik er niet voor, maar de francophone aprilgrap staat me veel meer aan dan ons inheems gedoe met Luizenladdertjes<\/em> en Plintentrapjes<\/em>.<\/p>\n

Hoe het ook zij, al sinds een aantal jaren wordt er op 1 april op het Ministerie vis gegeten, het is traditie geworden. Ik had me dan ook voorgenomen om een mooie vis uit de oven te toveren, zo een met kop-en-staart<\/em> er nog aan. En dan een spectaculaire saus erover, een zalvend-gladde aardappelpuree erbij en een boterzacht worteltje. Zoiets lezer…<\/p>\n

Enfin, in heel het dorp was geen vis met kop en staart te bekennen; de oudkatholieke traditie van vis op vrijdag<\/em>\u00a0bleek aardig aan sleet onderhevig. Fileetjes, Captain Iglo\u00a0en voorgekookt visvlees, en dat was het dan wel. Uiteindelijk heb ik er dan maar voor gekozen om een spaghettischotel te brouwen met zalm en room<\/a>. Lekker hoor, daar niet van. Maar toch…<\/p>\n

Voor de culinaire doe-het-zelvers onder de lezers: kopi\u00ebren, uitknippen, opspelden…<\/p>\n

\"culinaire<\/a><\/p>\n