![\"\"](\"http:\/\/ministerieetenendrinken.nl\/wp-content\/uploads\/2012\/12\/port-ellen.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Enige tijd geleden zond onze Haagse buurman in Luxemburg via Facebook Ellen bovenstaande afbeelding. Constant vond het wel grappig, en Ellen ook. Het duurde even voordat ik het gedoe kon plaatsen, maar ik kwam er tot mijn verbazing achter dat het \u00e9\u00e9n van de whiskystokerijen betrof van het eiland Islay<\/a>. Het eiland dat mijn favoriete whisky’s produceert:Lagavulin en Laphroaig<\/a>. Op de foto zie je de Port Ellen Distillery<\/em>. Wereldvermaard in Schotland, maar toch ook bij kenners over de rest van de wereld (ik reken mij daar niet toe…).<\/p>\n In mijn na\u00efviteit zag ik een geheel nieuwe hobby zich openbaren.\u00a0Ik ging dat spul\u00a0drinken, misschien wel verzamelen. Ik kwam zo zoetjes op een leeftijd dat je het je als gedistingeerde oude heer kon permiteren om een beetje dik te doen met je hobby’s, zonder direct voor patser te worden uitgemaakt.<\/p>\n Ik zocht even in mijn Wisky bijbel <\/a>(Michael Jackson, dezelfde als die van het bier…) en vond een knetterende recentie. Jackson vond het goed, dan vond ik het goed!<\/p>\n [“Schat, ik ben een beetje stram vandaag. Zou jij even de Ellen uit de kelder willen pakken? Nee, niet die aangebroken fles. Pak die nieuwe maar, die uit ’72…”<\/em> En vanuit mijn clubfauteuil glimlachte ik minzaam naar mijn gasten. Ze zouden wat beleven…]<\/p>\n Bij de\u00a0eerste fles<\/a>\u00a0die ik op internet tegen kwam was het\u00a0meteen raak. \u20ac 921,- (negenhonderdeenentwintig euro) en dan was de korting er al af. Dag hobby… Uiteindelijk vond ik wel goedkopere Ellens<\/em>, maar het bleef toch hangen bij een minimum van tweehonderdvijftig euro. En voor dat geld had je natuurlijk niet het beste uit de stokerij… Enfin, ik zag er dan\u00a0maar vanaf.<\/p>\n Een beetje doorzoeken leerde me dat de Port Ellen Distillery<\/em> in 1983\u00a0is gestopt met whisky maken. Wat er nu nog op de markt komt is stokoud. Het aanbod wordt steeds minder en dat drijft natuurlijk de prijs buitensporig op.<\/p>\n Ligt genieten van Port Ellen<\/em> dan geheel buiten mijn bereik? Ik dacht het niet. Port Ellen<\/em> mag dan geen whysky meer stoken, ze mouten voor het hele eiland (acht distillery’s<\/em>),\u00a0ook voor\u00a0mijn Lagavulin<\/em> en ook voor mijn Laphroaig<\/em>\u00a0. Bij Port Ellen<\/em> zijn ze verantwoordelijk voor de met turf gerookte mout, voor die typische “peated tatse”, voor die smaak en geur van zeewier en jodium. (“Love it, or hate it. No go betweens.”<\/em>)<\/p>\n Mijn Ellen<\/em> noemt het in een goede bui ziekenhuisdrank. In een mindere heet het fenoljajum…<\/p>\n (Nu ik overigens toch zit te zwetsen: via de Jongste Bediende wordt mij de kans geboden een vierkante voet (oppervlaktemaat…) van het eiland Islay<\/em> in erfpacht te nemen. Gratis en voor niks. Hoe dat in z’n werk zal gaan hoor je later.)<\/p>\n \u00a9 paul<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Enige tijd geleden zond onze Haagse buurman in Luxemburg via Facebook Ellen bovenstaande afbeelding. Constant vond het wel grappig, en Ellen ook. Het duurde even voordat ik het gedoe kon plaatsen, maar ik kwam er tot mijn verbazing achter dat … Continue reading