![\"\"](\"http:\/\/farm9.staticflickr.com\/8342\/8193180491_99f3ca2707.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Over het kaasje schreef ik al eens. Ik doe dat nu lichtjes over omdat\u00a0het gisteravond weer eens op het menu stond. Vacherin Mont d’Or<\/a> is de naam.<\/p>\n Het is en blijft een tafelkaas. Ideaal als nagerecht, te eten met een lepeltje, want de kaas is onder de korst vloeibaar. Mits hij tenminste de tijd heeft gekregen om op temperatuur te komen.\u00a0Recht uit de koelkast is de zuivel halfvast en wat taai\u00efg. En de smaak wordt door de kou onderdrukt.<\/p>\n De aantrekkelijkste manier echter om het kaasje te consumeren is als kaasfondu uit de oven. Reken daarbij op \u00e9\u00e9n kaasje per twee personen. Het gaat als volgt:<\/p>\n Verwarm de oven voor op 180 graden. Verwijder\u00a0het plasticfoli van het spanen doosje waarin de kaas zit verpakt.\u00a0Omwikkel het spanen doosje\u00a0met aluminiumfoli. Maak een kruisvormige inkeping in de korst en sla de puntjes een beetje terug. (Indien de kaas te koud is loop je het risico dat de korst afbreek, maar dat is \u00e9cht geen probleem.) In het holletje dat nu in het midden is ontstaan doe je een uitgeknepen teen knoflook en je vult het gaatje af met een scheutje drank (cognac, eau-de-vie, of zoals ik deed met wat genever). Op de korst sprenkel je voorzichtig wat witte wijn.<\/p>\n Het kaasje gaat in de oven en blijft daar 40 minuten.\u00a0Voorheen bakte ik het kaasje korter, maar een langere tijd in de oven garandeert dat de hele kaas vloeibaar wordt en lang genoeg warm blijft om helemaal gegeten te worden.\u00a0En de reep berkenschors waarmee de spanen doos van binnen is bekleed geeft een heel subtiele smaak aan het gerecht mee.<\/p>\n De kaas kan op tafel. Je eet hem zoals je dat ook met “gewone” kaasfondu doet. Soppen met goed brood aan een vorkje (een aardappeltje kan ook<\/a>).<\/p>\n We waren het er aan tafel hartgrondig over eens: dit gerecht kan met gemak de concurentie aan met de klassieke kaasfondu<\/a>!.<\/p>\n De wijn was evenwel de grote verrassing. Witte muskadet uit de Loirestreek is al weer een tijdje onze huiswijn. Fris, fuitig, wat bloemig, doorgaans een allemansvriend. In dit geval was het de ultieme begeleider van de maaltijd. Soms pakken de dingen gewoonweg heel goed uit.<\/p>\n Een\u00a0eenvoudige salade van rucola\u00a0voor de broodnodige vitamientjes. \u00a9 paul<\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Over het kaasje schreef ik al eens. Ik doe dat nu lichtjes over omdat\u00a0het gisteravond weer eens op het menu stond. Vacherin Mont d’Or is de naam. Het is en blijft een tafelkaas. Ideaal als nagerecht, te eten met een … Continue reading ![\"\"](\"http:\/\/farm9.staticflickr.com\/8339\/8194271140_fc31a0befe.jpg\")
<\/p>\n