Raapsteeltjes…

 Het valt niet mee om in deze periode van gepureerd eten toch elke dag iets smakelijks op tafel te zetten. Vlees pureren vinden we geen optie, een stukje vis gaat wel, maar het zijn op dit moment toch vooral de groenten die afwisseling in de maaltijden moeten brengen. Piet heeft een groententuin én is altijd in voor experimenten met ‘vergeten groenten’ of bijzondere rassen. Hij las op dit weblog over het dieet van Paul en bracht spontaan een grote zak met raapsteeltjes. “Goed te pureren en een bijzondere smaak”, aldus Piet. En weg was hij weer. Hij noemde nog wel de naam van deze groente, maar in de haast zijn we die vergeten.

Raapsteeltjes verwerk ik eigenlijk altijd rauw. Gewoon fijnsnijden en door de aardappelpuree mengen en je hebt een heerlijk stamppotje. Dat is op dit moment geen optie. Rauwe groenten mag Paul nog even niet eten. Ik besloot de bijzondere raapsteeltjes dus te smoren.

Een fijngesneden uitje in wat olijfolie even zachtjes aanbakken. De raapsteeltjes goed wassen, fijnsnijden en dan een paar minuten meesmoren. Alles in de keukenmachine pureren en opdienen met wat aardappelpuree. Voor mij een paar lamskarbonaadjes erbij. Zo werd het toch een smakelijk maaltijd.

 

Deze raapsteeltjes hadden inderdaad een bijzondere smaak; groen, fris, pittig, met een vleugje anijs. Lekker! Bedankt Piet!

Kopje espresso toe!

© ellen.

Please follow and like us:

We experimenteren verder…

en espresso toe...

De experimenten om van vloeibaar en gemalen voedsel tóch iets te maken vorderen gestaag. Het valt al met al niet tegen, hoewel de prutjes snel op elkaar gaan lijken. Intussen kan ik alweer wat meer prikkelende stoffen af, zoals die in uien en knoflook zitten. En dat vergroot ineens het smaakscala met een reuzensprong.

Afgezien van dat zelfgemaakte spul blijkt er zo her en der in de winkels nog wel een en ander te vinden dat bruikbaar is, en dat dan ook nog eens smaak heeft. Zo at ik gisterenavond een miniem stukje roompaté. Met een kwakje grove knoflookpasta (Smokey Al). Ik was er de koning te rijk mee.

Ellen stort zich vanavond weer op de verfijning van de Home-Made-Olvarit, je zult er nog over lezen.

Ik drink intussen weer koffie, met mij gaat alles goed.

© paul

Please follow and like us:

Olvarit voor Gevorderden…

Olvarit voor Gevorderden“, is ernstig, maar overkomelijk. Dat schreef Cees in een reactie. Ach Cees, heb maar geen meelij met mij, ik eet weinig, maar wel goed en smakelijk.
  • 100 gram broccoli,
  • 1 gekookt ei,
  • 10 gram geraspte Parmazaanse kaas,
  • 1 eetlepel bouillon,
  • 1 theelepel olijfolie,
  • snuifje cayenne.

Kook de broccoli. Doe die samen met de kaas en het ei in de keukenmachine en pureer. Voeg onderwijl de bouillon en de olie toe om de zaak smeuig te maken. Schep het mengsel op een bordje en bestuif het met wat cayennepeper.

Ik at er nog 40 gram (kant-en-klare) Filet Americain bij. Een prima maaltijd vond ik, alleen veel te veel. Ik at de maaltijd in twee etappes.

© paul

Please follow and like us:

Aubergines met ei/citroensaus…

 Wil ik eindelijk weer eens een stukje schrijven op dit weblog, blijkt web-log alle instellingen veranderd te hebben. Gevolg; een hoop geklungel en gepruts. Na veel zoeken heb ik nu een tijdelijke (hoop ik) oplossing gevonden en ziet alles er weer min of meer uit zoals jullie gewend zijn. Ik probeer maar net te doen of het gewoon weer werkt.

De laatste dagen waren hier al behoorlijk rommelig, Paul schreef er al over. Vergeten foto’s te maken van het eten. Vergeten erover te schrijven. Ik ga dus maar een inhaalslag maken voor zover dat nog haalbaar is. Te beginnen met de aubergines die we in Luxemburg aten. Een mooi groentengerrecht, vegetarisch ook nog. Ik maakte ze min of meer naar een recept uit de Zilveren Lepel, maar gaf er toch een eigen draai aan. Wij vonden het buitengewoon smakelijk!

  • Twee aubergines, in plakken gesneden
  • een blikje tomaten, of verse tomaten
  • 1 flinke ui, in stukjes gesneden
  • 2 teentjes knoflook, zeer fijn gesneden
  • olijfolie
  • zout, peper
  • 2 eieren
  • sap van 1 citroen
  • vers gehakte platte peterselie.

Snijd de aubergines en bestrooi ze met zout. Laat ze zo een half uurtje staan. Spoel ze dan af en dep ze goed droog. Verwarm de olijfolie en bak daarin de aubergineplakken snel aan beide kanten bruin. Haal ze uit de pan en bak nu de ui en knoflook lichtbruin. Voeg de tomaten toe en smoor tot je een mooie tomatensaus hebt. Doe de aubergines er weer bij en smoor tot ze beetgaar zijn.

Klop de eieren los met het citroensap en giet dit over het aubergine/tomaatmengsel. Draai het gas uit en roer heel alles voorzichtig om. Het ei moet net niet gestold zijn maar een mooie dik-vloeibare saus vormen. Bestrooien met verse peterselie en snel opdienen. Geef er mooi knapperig brood bij of serveer de aubergines als bijgerecht bij geroosterd vlees.

© ellen

Please follow and like us:

Met ons gaat het goed…

 “Rommelt het weer op een geheel ander front.” schreef ik aan het slot van mijn vorige artikeltje. Ik voelde de bui al hangen.

Het zit zo: vorige week zondag kwamen we even terug van vakantie. Ellen moest een paar daagjes werken, op woensdagavond zouden we weer afreizen naar Luxemburg. Het mocht niet zo zijn.

Op maandag kreeg ik een telefoontje van het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven. Er viel een gaatje in hun operatieschema en ze konden mij inplannen voor twee dagen later, woensdag. Ik stond al geruime tijd op een wachtlijst en het had er steeds naar uit gezien dat ik daar nog wel een tijdje zou staan. Na kort overleg in de huiselijke sfeer besloten Ellen en ik dat we het aanbod van het ziekenhuis moesten accepteren. Op woensdag onderging ik dan ook een operatie aan mijn maag. De dagen ervoor en de dagen erna was ik niet bij machte om wat dan ook te doen, laat staan een web-log bij te houden. En Ellen had er geen zin in. Té druk met werken, dan naar het ziekenhuis jakkeren en daarna alsnog hond, huis en haard onderhouden. En ondertussen zich zorgen maken over haar patiënt…

Intussen ben ik dan weer thuis. De operatie is naar ieders tevredenheid verlopen, het resultaat is als “uit het schoolboek”. Ik voel me intussen al weer een hele Heer, maar dat ben ik beslist nog lang niet!

Culinair valt er nog niet zo heel veel te melden, maar dat komt spoedig weer. Ik breng nu mijn dagen ledig met slappe thee, geraspte appel en geprakte aardbeien. En verder gepureerde broccoli en gemalen spinazie. “Olvarit voor Gevorderden…”

Ach, ik moet niet zeuren. De eerste prakjes die Ellen voor me maakte waren gewoon lekker, zo niet exquiese. Zo pureerde ze gekookte broccoli met een halve aardappel. Dan ging er een scheutje van de beste kippenbouillon bij, een lepeltje olijfolie en een handje geraspte goudse. Het was veel te veel voor mij, maar het ziekenbezoek at met graagte de restanten. Met hun vingers…

Ellen is qua eten en drinken niks tekort gekomen. Ze kan goed voor zichzelf zorgen. Zo at ze tijdens mijn afwezigheid een entrecôte met gebakken aardappeltjes, en ook een keer lam, en een beefachtig stukje van een kalf. En dat alles besproeid met een van de Jubelwijnen uit onze kelder, een Chateau Tour Fonrazade Saint-Emilion 2005. Nee, laat haar maar schuiven… En ze had het ook verdiend, voor al die goede zorgen aan een lastige patiënt.

Enfin, de komende tijd zul je het voornamelijk met mij moeten doen, ik heb per slot alle tijd van de wereld nu. Het recupereren gaat nog wel even duren. Veel kan ik voorlopig niet, maar een stukje tikken moet lukken.

© paul

Please follow and like us:

Porter Cheese…

guiness

Cheddar is koemelkkaas en Porter is een biertype, te vergelijken met Stout. En samen wordt het Porter Cheese, een unieke mozaïekkaas. Ik ken ten minste geen andere…

Het ziet er prachtig uit, en zo smaakt het ook. Er zijn nog een paar dingen die ik moet nazoeken over het kaasje, dus het eigenlijke artikel komt morgen of de dag daarna. Wel kan ik je alvast vertellen dat de Guinness er uitzonderlijk goed bij smaakte. Ik had speciaal voor de gelegenheid mijn half-a-pint glas uit de kelder opgeduikeld.

© paul

Please follow and like us:

Alba, de Gurkendoktor…

hulpmiddelen in de keuken

Het overkomt me vaker. Dan zie ik zo’n zakje en val ik onmiddellijk voor de vormgeving. Wat erin zit kan me eigenlijk weinig bommen, ik vind de buitenkant betoverend mooi, en ik wil dat zakje.

Alba de Gurkendoktor belooft je ultiem succes bij het inmaken van je augurken. Nooit meer zullen ze slap worden in de weckpot. De halve inhoud van het zakje wordt opgelost in twee liter water. Dat gaat bij de 5 kilo augurken die je wilt inleggen. Je gebruikt daarbij natuurlijk ook Alba-Einmachgewürz, Alba-Senfkörner en niet te vergeten de Alba-Einmachhaut zum Verschliesen. Het kán niet fout volgens de Gurkendoktor.

Ellen is daar sceptisch over. Trouwens, het kruiden- en specerijenmengsel stelt ze zelf wel samen. En om te voorkomen dat de augurken slap worden legt ze ze altijd in met flink wat blad van zwarte bessen.

Enfin, evengoed toch een fantastische verpakking. Ik ga het zakje bijzetten in mijn Mausoleum-van- Bijzondere-Verpakkingen. Gebruiken zullen we de inhoud niet. Onze augurken zijn nooit slap!

© paul

Please follow and like us:

25 april aspergemarkt en historische optocht in Gemert…

de eerste asperges van dit jaar

Wie zelf wil proeven hoe heerlijk de Brabantse asperges zijn zou komende zondag eens kunnen afreizen naar Gemert, het Brabantse dorp waar wij wonen. Zondag 25 april wordt in ons dorp weer de jaarlijkse aspergemarkt gehouden.
Aspergetelers’ uit de gemeente Gemert-Bakel, verenigd in het samenwerkingsverband ‘Vrije Heerlyckheid Asperges’ organiseren de markt. Natuurlijk zijn er asperges te koop, kersvers gestoken, maar er je kunt er ook aspergehapjes proeven, een glas wijn drinken of kijken hoe zo’n schilmachine werkt. Plaatselijke beroemdheden gaan met elkaar de strijd aan wie het snelste en het beste met de hand kan schillen en er zijn nog veel meer activiteiten rondom de asperge.
De markt wordt gehouden vanaf 11.00 uur op het Ridderplein.

PICT0008

Het Boerenbondsmuseum Gemert organiseert deze zondag voor de zevende maal een Historische optocht. Ze trekken dwars over de aspergemarkt naar het Boerenbondsmuseum. De optocht heeft als thema “Zoals ut vrûger war”. Deelnemende groepen geven een indruk van het leven in ons dorp aan de rand van de Peel zo’n 100 jaar geleden. Ketellappers, marskramers, landlopers, toddelboeren en scharensliep trekken langs in fraaie karren, rijtuigen of gewoon te voet.

aspergemarkt 028

 

aspergemarkt en historische optocht

De optocht vertrekt om 14.00 uur vanaf het Ridderplein in Gemert.

Ik zou zeggen kom eens kijken in ons gezellige dorp, proef de uitstekende asperges en geniet van de sfeer van ‘vrûger’!

© ellen.

Please follow and like us:

Kleine kippetjes en linzen…

linzen en kleine kipetjes

Ik kon hier geen verse tuinboontjes kopen dus het recept van Mr. Ooier stel ik nog even uit. Gisteren aten we de poussins dus maar volgens eigen recept. Ik had zin om ze eens , met iets anders te vullen dan gehakt. Er lag nog een bosje mooie lente-ui een een Boursinkaasje. Dat leek me een goede combinatie.

  • Per persoon één poussin of piepkuiken
  • rasp van een biologische citroen
  • een klontje boursin
  • een fijngehakte lente-ui
  • wat olijfolie
  • peper en zout.

Meng de boursin met de lente-ui en citroenrasp en vul daar de kippetjes mee. Bind ze dicht en kwast ze rondom in met olijfolie. Braad ze in de voorverwarmde oven, op 200 graden in 45 minuten gaar en goudbruin. Even laten rusten en dan opdienen met bijvoorbeeld linzen

Kopje espresso toe.

© ellen.

Please follow and like us:

Schouderkarbonaden met Noilly Prat…

schouderkarbonaden met Noully Prat-saus

Mode kenmerkt zich door veranderlijkheid. Het ene jaar zijn de rokken kort, het jaar daarop vallen ze over de knie. Auto’s hebben een silver-matalic kleur, tot de mode besluit dat er weer meer opzichtiger kleurtjes in het straatbeeld moeten. Wat eens als een absolute “must” gold kan even daarop bij het grof vuil. Mode bedilt zo’n beetje alles wat we zien en zijn, en het is voortdurend oppassen dat we ons niet knettergek laten maken door deze of gene modepaus of smaakmaker. En natuurlijk door al die schrapers die grof geld aan mode, en dus aan ons willen verdienen.

Ook het kookgedoe en het restaurantwezen ontkomen niet aan mode. En ook daar geldt dat wanneer iets eenmaal uit de mode raakt, je ook dient te doen alsof het nooit heeft bestaan, alsof het besmet en te levensgevaarlijk is om nog mee om te gaan.

In de jaren zestig en zeventig werd er veel en graag met sherry gekookt. En dat gebeurde tot het niet meer gebeurde. Ineens was het uit, op, over. Waarom zou ik niet weten. Sindsdien verdwijnen ook de recepten waarin sherry wordt verwerkt uit de kooklectuur. Verdwenen, foetsie, weg. En niet omdat sherry ineens niet meer te gebruiken zou zijn, want dat is het gewoonweg wel. Maar het is kennelijk niet meer in de mode.

Zoiets gebeurde ook met Noilly Prat. Noilly Prat is een Franse vermouth, uit de buurt van Marseille. Het is een drank met een rijk smaakgamma, en in de basis zit zoet en een tikkeltje zuur. Bij ons is de drank nooit zo populair geweest, maar veertig jaar geleden kon je in elk Frans of Belgisch restaurant wel een gerecht eten waar de vermouth in verwerkt was. En terecht, want Noilly Prat leent zich prima in de keuken. Maar goed, dat is dus nu verleden tijd…

In de prehistorie van het Ministerie stond de vermouthfles ook in onze keuken te prijken. We gebruikten er naar hartelust van, en niet alleen bij het koken. Tot het dus ook bij ons op enig moment ophield. Een verklaring heb ik daar niet voor, misschien waren we toch modegevoeliger dan we wel wilden toegeven.

Enfin, hoog tijd voor een opwaardering. Bij Noilly Prat hebben ze er al wat aan gedaan door de drank in een moderne, kekke, en wat mij betreft lelijke fles te stoppen. De smaak is gelukkig hetzelfde gebleven. Het recept is voor twee personen.

  • 1 ui,
  • 2 schouderkarbonaden,
  • 2 tenen knoflook,
  • 1 sherryglas Noilly Prat,
  • 1 sherryglas bouillon,
  • room,
  • olijfolie,
  • vers gehakte peterselie,
  • scheutje tabasco,
  • peper en zout.

Wrijf het vlees in met peper en zout. Bak de schouderkarbonaden in olijfolie aan alle twee de kanten tot ze mooi bruin zijn. Haal ze uit de pan en houd ze warm. Bak in dezelfde pan de gesnipperde ui en de fijn gehakte knoflook aan tot het goudgeel glazig wordt. De karbonaden terug in de pan, de bouillon en de Noilly Prat erbij, deksel op de pan en op een heel zacht vuurtje laten stoven. Na een goed uur haal je het vlees weer uit de pan. Meng de room door het stoofvocht en maak het gerecht af met een scheutje tabasco en de vers gehakte peterselie.

Let tijdens het stoven op dat het vlees niet droog komt te staan. Een klein scheutje water toevoegen volstaat.

¢ paul

Please follow and like us: