Bourgondië en Bourgogne…

 

vakantie juli 2007 273

De trouwe lezer had het al meegekregen, het Ministerie koos ook dit jaar domicilie in Bourgondië. Het was absoluut niet de bedoeling want de eigenlijke reisdoelen lagen pakweg vijfhonderd kilometer verderop. Maar die éne overnachting op de heenweg riep zoveel herinneringen op dat we ter plekke onze doelen bijstelden. We bleven hangen in Autun. Toen na een week de Tourcaravaan zou neerstrijken in het stadje trokken we pas verder. Wij hielden van de Tour de France, maar we hoefden er niet in levenden lijve bij te zijn. We verkasten naar een klein wijngebied, de Allierstreek in de Noordelijke Auvergne, een goede 200 kilometer zuidwestelijk. Saint-Pourcain-sur-Siuole heette het stadje. Daar volgden we dagelijks de wielerwedstrijd in een plaatselijk café. Je zag het allemaal prima en het was wel zo rustig. De laatste week van onze vacantie verbleven we dan weer in Bourgondië, en wel in het hart van de wijnstreek, in Beaune.

Over vacantie-eten en -drinken schreven we al een en ander, er zal nog een hoop volgen. Meer dan andere jaren wilde Ellen zelf koken. En dat was niet verwonderlijk, gezien de prachtige etenswaar, aangeboden op lokale markten en bij de plaatselijke middenstand. Wat we budgetair uitspaarden aan restaurantbezoek hebben we met volle overtuiging omgezet in de goede plaatselijke wijn.

Sinds onze kennismaking, vorig jaar, waren we verslingerd geraakt aan de Bourgognewijnen. We kochten ook dit jaar, tegen redelijke prijzen, wijnen waar we thuis slechts van konden dromen. Een Premier Cru van dit of dat huis, het was wel het minste. En dat elke dag weer. Het verveelde nooit…

Op de terugreis, richting noorden, realiseerde Ellen zich dat ze geen enkele wijngaard had gefotografeerd. We parkeerden dan nog maar snel even om een plaatje te schieten. Je ziet het wel aan de foto: dit is geen veldje druivenstokken. Nee, hier groeit, achter de ommuring, goud. Uit de opbrengst worden de Grand Cru’s getoverd. De mooiste wijnen van de wereld. Slechts een slokje hebben we ervan meegekregen. Grand Cru’s gingen boven ons vacantiebudget.

In onze kelder liggen nu nog een paar mooie flessen te wachten op een gepaste gelegenheid, het restant van de vacantieaanschaf. We moeten er zuinig mee zijn, het is zo op…  Wat een verrassing dan ook dat Marleen meende onze kelder aan te moeten vullen. Ze bracht gisteravond twee prachtige flessen geclasseerde Margaux. Uit een ander deel van Frankrijk, dat wel. Maar wij zijn er zeer vereerd mee.

© paul

Gefrituurde visjes…

 

vakantie juli 2007 204

Paul schreef al dat we veel zelf gekookt hebben in de vakantie, maar we hebben toch wel in diverse restaurants gegeten. Van heel chique, mét een mooie fles Bourgogne (2003, Monthélie, 1er cru, Paul Gauraudet staat er op mijn spiekbriefje) tot heel eenvoudig in een verder lege eetzaal van een abdij.

De mooie visjes op de foto aten we aan de Loire. We reden door het snikhete landschap van Saint- Pourcain naar  Beaune. De flessen water in de auto hadden bijna het kookpunt bereikt toen mijn oog viel op een kleine bordje langs de weg; poisson friture. Meer zag ik niet, maar ik kreeg meteen visioenen van schalen vol gefrituurde visjes en een koel glas witte wijn. We waren net over de Loirebrug gereden, dus de vis zou er wel lekker vers zijn. Toevallig was het ook nog lunchtijd én was er genoeg parkeerplaats om auto plus caravan te parkeren. Stoppen dus!
Hier in Nederland moet je vaak maar afwachten hoe het uitvalt zo’n geheel onbekend restaurant langs de weg, in Frankrijk zijn onze ervaringen beter. De restaurants langs de route nationale hebben meestal een eenvoudig menu met een aantal keuzemogelijkheden. Simpel maar goed eten tegen redelijke prijzen en vaak prima wijn uit de streek. Ook hier hadden we de keuze uit diverse menu’s of eten á la carte maar dat vonden we allemaal niet interessant; wij wilden de gefrituurde visjes!

We kregen eerst een fles koel water en frisse cider om bij te komen van de hitte. Daarna kwam er een bord met een paar plakken prachtige gerookte ham, een salade en natuurlijk brood. We besloten een klein flesje witte wijn te bestellen uit St Pourcain. Ik zie het hier niet vaak op wijnkaarten, zo’n half flesje, goede kwaliteit tegen redelijke prijzen ook nog!
Daarna kwamen de visjes. Een grote schaal vol piepkleine gefrituurde visjes. De visjes waren vluchtig door een beslag gehaald een even gefrituurd, wat grof zout erover een paar parten citroen erbij. Meer niet. Heel eenvoudig maar supervers en zo lekker! Een echt zondags feestmaal! Je eet deze visjes met kop en staart, gewoon helemaal opknabbelen. Ze waren s’morgens gevangen en lagen een paar uur later op ons bord. Op onze vraag wat het nu precies voor soort visjes waren kregen we de namen keurig op een briefje geschreven; ablettes et gardons, ofwel alvertjes en voorntjes.

Na de heerlijke visjes kwam er een schaaltje verse roomkaas op tafel en daarna konden we nog kiezen  of we crème brulé, clafoutis met kersen, ijs of abrikozentaart wilden. Ik koos voor de abrikozentaart en Paul crème brulé. Ook de beide dessert waren van prima kwaliteit.
Toe een kopje espresso.

Een onverwachte heerlijke maaltijd, zomaar ergens aan de Loire op een snikhete vakantiedag.
@ ellen.

Catharellen, eten op vakantie 2…

 

vakantie juli 2007 122

Wat we bijvoorbeeld wel op de camping gegeten hebben waren deze overheerlijke catharellen. Ik zag ze in de supermarkt in Autun liggen en was meteen verkocht. Je kunt deze paddestoelen bij ons zelden kopen dus deze kans liet ik mij niet voorbijgaan. Ik kocht er twee flinke kalfskarbonaden bij, wat room, een stukje spek en verse platte peterselie. Meer heb je niet nodig voor een vorstelijke maaltijd die ook nog eens makkelijk klaar te maken is in een piepklein caravannetje.

vakantie juli 2007 123

 

De catharellen even schoonpoetsen, niet wassen!

Een uitje fijnsnijden en samen met de spekjes even aanbakken in wat boter. De catharellen erbij doen en even zachtjes smoren. Voeg dan een kop room toe en laat het geheel even inkoken. Peper en wat zout erbij en tot slot wat versgehakte peterselie erover. Intussen de kalfskarbonaden bakken. Serveer met een mooie salade en brood om de saus op te deppen. Een overheerlijke maaltijd die goed klaar te maken is op vakantie.

vakantie juli 2007 128

Mosselen…

 

29 juli 2007 mossel1

Vanavond mosselen! Voor ons de eerste van dit nieuwe seizoen. Wij zijn eigenlijk allebei gek op mosselen maar vorig jaar aten we ze niet vaak. We hadden een paar keer pech, of verkeerde visboer, of weet ik wat. We hadden in ieder geval een aantal keren slechte mosselen vorig jaar. Van die misselijke verschrompelde dingetjes, te klein om op te eten. Waar het aan lag weet ik niet, misschien gewoon toeval of was het een echt slecht seizoen vorig jaar? Het ontnam ons in ieder geval de lust om ze vaak te eten. Nu er weer nieuwe mosselen zijn wilde ik het toch maar weer eens proberen en kocht 2 kilo superkwaliteit. En ze wáren ook super; heerlijke grote, mooie mosselen, prima smaak ook!
Ik maakte ze als volgt klaar;
Reken per persoon 1 kilo mosselen, schoongemaakt, de open exemplaren weggooien.
Gooi ook het eventueel in de verpakking aanwezige zakje gedroogde kruidenrommel weg. Dat smaakt alleen naar zout en droge rommel. Maak in plaats daarvan je eigen groentenmix van;
voor 2 kilo mosselen;
1 prei fijngesneden
1/2 wortel in kleine blokjes
1 ui fijngesneden
1 klein teentje knoflook, geplet en fijngesneden
1 klont boter.
Smoor de groenten in de boter even aan, voeg de schoongemaakte mosselen erbij en strooi er wat versgemalen peper over. Sprenkel er een glas droge witte wijn over, schep ze één keer om en laat de mosselen kort koken tot ze open zijn.
Geef er knapperig stokbrood bij om het vocht op te slorpen. Eventueel een salade en zelfgemaakte mayonaise. (zie volgend log)
Geen espresso vandaag, het is al laat, we drinken gewoon de fles wijn leeg, proost!

Mayonaise…

 

29 juli 2007 003

Bij mooie mosselen hoort eigengemaakte mayonaise, al dan niet met knoflook. Vandaag maakte ik een zachte neutrale mayonaise om de nieuwe mosselen bescheiden te vieren. Als je een wat heftiger smaak wilt voeg je er gewoon een flinke teen gehakte knoflook aan toe.
De basis blijft hetzelfde;

3 eierdooiers
1 flinke theelepel mosterd
wat azijn of citroensap
3 á 4 dl olie
Ik gebruik meestal zonnebloemolie of een mengsel van zonnebloem en olijfolie, reken op 3 dooiers ongeveer 3 á 4 dl, afhankelijk hoe stijf je de mayonaise wilt maken.

Doe de dooiers in een kom met de mosterd en azijn of citroensap. Klop met de hand of met de mixer en voeg druppel voor druppel de olie toe. In het begin echt druppel voor druppel. Als de saus gaat binden kun je kleine straaltjes olie tegelijk toevoegen. Klop en meng tot de saus de gewenste dikte heeft. Proef en voeg naar wens zout en peper toe en eventueel knoflook en/of peterselie.

Het belangrijkste bij het maken van mayonaise is dat alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn. Gaat het toch nog mis, dan kan een lepeltje lauwwarm water soms helpen.

© ellen

En andere genoegens…

 

vakantie juli 2007 048

De fontein verdiende het volle zonlicht, maar op het moment dat wij aankwamen beschikten de weergoden anders. Nog tijdens het fotograferen brak er een zomerse bui los.

Vanuit onze verblijfplaats Autun in de Morvan togen we op een verloren zondagmiddag naar Château-Chinon, een klein stadje met zo’n 2000 inwoners, een goede 40 kilometer verderop. Francois Mitterrand was er jarenlang burgemeester. Men richtte hem ter ere een museum in waar nagenoeg alle geschenken, die hij als President van de Republiek mocht ontvangen, werden ondergebracht. Een Franse trekplijster, een bedevaartsoord. Die bewuste zondagmiddag zag het er grijs van de Franse bejaarden. Wij gingen er niet naar binnen. We kwamen so-wie-so voor iets anders: de Fontein!

De fontein is het werk van Niki de Saint Phalle en haar echtgenoot Jean Tinguely. Het was het afscheidsgeschenk van de voormalige Franse President aan de bevolking van Château-Chinon. Het was even zoeken, maar hij stond er echt. En verder was er niemand…

Wat moet je van zulk een monument zeggen? Het sprankelde, bont en kleurig. Uit alle gaten sproeide water. Alles bewoog, elk figuurtje in eigen kadans en samen als één bonte kermis. Wij vonden het prachtig.

Wat hebben we ook al weer gegeten in het stadje? Verdomd, ik weet het niet meer. Het toetje was in ieder geval crème brullee. Ik dronk, geheel tegen mijn gewoonte, een glas bier bij de maaltijd. De atmosfeer was plakkerig, er zat onweer in de lucht.

© paul

Lamskarbonaadjes en broccolisalade…

27 juli 2007 023

Een paar sappige lamskarbonaadjes, even kort gebakken met een sausje van wat yoghurt, mayonaise en een flinke koffielepel Harissa. Een paar gebakken champignons erbij met wat tuinkers en een salade van broccoli. Heel eenvoudig allemaal maar juist bij zo’n simpele bereiding komt het aan op goede ingrediënten en hoe je ermee omgaat.
Goed lamsvlees, op tijd uit de koelkast gehaald zodat het vlees niet ‘schrikt’ in de pan.
Kort gebakken in olijfolie met alleen wat peper en zout ingewreven.
De champignons, uit de Limburgse grotten, zachtjes aangebakken in wat olie, na het bakken een half bakje tuinkers erdoor gemengd. En niet wassen die champignons, dan versnotten ze helemaal. Gewoon even schoonwrijven met wat keukenpapier als dat al nodig is.

Voor het sausje gebruikte ik natuurlijk volle yoghurt, 2 eetlepels en 1 eetlepel goede mayonaise. Van de harissa ( te koop bij Turkse en Marokaanse winkels in tubes of blikjes) gebruikte ik een volle koffielepel. Wij houden wel van pittig, misschien is het voor veel mensen te heet. Probeer eerst een klein beetje.25 augustus 008

 De broccolisalade maakte ik als volgt;
Voor twee personen
400 gram broccoli. De stronken eraf snijden en de roosjes en in kokend water met wat zout, drie minuten laten blancheren. Dan afgieten en meteen in ijskoud water af laten koelen.
Maak een dressing van
2 eetlepels olijfolie van de beste kwaliteit
1 koffielepel zachte mosterd (ik gebruikte honingmosterd uit Beaune)
1 eetlepel witte wijnazijn
Klopt dat goed door elkaar en giet de dressing over de broccoli.

Het klaarmaken van deze maaltijd neemt nog geen 15 minuten tijd. Kleine moeite groot effect zou Karin zeggen!
En toe? Ja een echt dessert vandaag, ik beschrijf het in het volgende artikel.

Over de mosterd en de azijn die we meebrachten uit Beaune zal Paul nog wel een stukje schrijven de komende dagen.

©  ellen

Flensje met ijs, kastanjepuree en frambozen…

 

27 juli 2007 012

In Frankrijk kocht ik potten met kastanjeconfiture. Een zoet smeersel gemaakt van kastanjes suiker en vanille.
Het wordt daar gebruikt als broodbeleg of om te verwerken in gebak en desserts.
Bij mijn weten kun je het hier in Nederland nergens kopen, dus wie nog op vakantie gaat naar Frankrijk; koop een paar potten van dat spul, reuze handig om in huis te hebben.
Ik maakte er dit dessert mee; een flensje besmeren met de kastanjepuree, twee bolletjes roomijs erop, dichtvouwen en garneren met wat vruchten.
Wie even geen kastanjeconfiture in huis heeft kan het flensje bijvoorbeeld ook bestrijken met vruchtenconfiture of gesmolten chocolade.

Voor de flensjes gebruik ik geen speciaal pannenkoekenmeel. Ik maak een beslag van;
200 gram bloem
1 groot ei
400 ml melk
1 mespuntje zout.
Klop dat alles goed door elkaar en je hebt genoeg beslag om zes flensjes te bakken.

27 juli 2007 007

Als garnering gebruikte ik Hollandse frambozen.
Gerrit Jan van Eetschrijven schreef deze week een artikel op zijn weblog over frambozen uit USA die bij AH in het schap lagen. Idioot natuurlijk, frambozen uit Amerika in te vliegen als ze hier overal volop te oogsten zijn. Net zo belachelijk als peultjes uit Egypte of boontjes uit Kenia. Ik probeer zoveel mogelijk om geen producten meer te kopen die van buiten Europa komen. Als je groenten en fruit eet van het seizoen is dat ook helemaal niet nodig. Gerrit Jan gaat AH in een mail uitleg vragen over het hoe en waarom van deze zinloze import. Ik ben heel benieuwd naar het antwoord van onze grootgrutter.
Ik kocht gisteren in ons dorp bij AH Hollandse frambozen, maar tot mijn verbazing lagen naast de doosjes met Hollandse óók doosjes met frambozen uit USA! Wat is dit voor een raar beleid van AH?
Ik ga vandaag toch maar eens vragen aan de filiaalleider van onze AH of hij weet welk beleid hier achter steekt.
© ellen.

Linzen uit Puy…

28 juli 2007 004

Tijdens onze vakantie bezochten we onder andere het bovenste deel van Auvernge. In alle winkels lagen ze te koop: de linzen uit Puy. Ze zijn wereldberoemd en hebben ook een echte AOC, ofwel Appelation d’ Origine Controlée. Dat wil zeggen dat er allerlei eisen gesteld worden aan manier van telen en het gebruik van bestrijdingsmiddelen. Ook het gebied waar de linzen geteeld worden is strikt afgeperkt. Groene linzen uit Puy zijn gewoon echt lekkerder dan welke ook. Ze worden niet plakkerig, zacht of melig. Ze behouden vorm en stevigheid tijdens het koken en zijn daarom goed in salades te verwerken. Bovendien hebben ze een uitgesproken lekkere, pittige smaak. Natuurlijk namen we een paar pakken van deze superlinzen mee naar huis. Ze zijn overigens hier in Nederland ook wel te koop bij de betere groentenhandel of natuurvoedingswinkels.

27 juli 2007 015

Vanavond maakte ik ze als volgt klaar;
voor twee personen:
1 kop linzen (een koffiebeker)
6 koppen water
1 teentje knoflook, geplet en in stukjes gehakt
75 gram ontbijtspek of panchetta in dobbelsteentjes gesneden
klein beetje olijfollie
wat vers gehakte platte peterselie

Smoor de knoflook even in de olijfolie en voeg linzen en water toe.
Laat de linzen zo 30 tot 35 minuten zachtjes koken. Giet eventueel overgebleven water af.
Bak de spekjes in een pan en roer ze door de linzen.
Strooi er wat verse peterselie over.

Je zou er inderdaad je eerstgeborenrecht voor inruilen!

Wij aten er vanavond schouderkarbonaden bij van de Sumiranvarkens. Even gestoofd met een flinke ui, wat witte wijn, bouillon en mosterd uit Beaune.
En een salade van witte kool met wat olijven, een fijngesneden uitje, koreander, een paar tomaten.

28 juli 2007 006

En natuurlijk een kopje espresso toe!
© ellen.

Salade met boontjes, spekjes enzovoorts…

salade van sperziebonen...

 Ik had nog wat (ongekookte) sperzieboontjes van gisteren over, er waren nog eieren uit Luxemburg, mosterd uit Beaune, notenazijn uit Beaune, tuinkers, sla en een stukje spek kocht ik vers vandaag. Zo kun je een mooie zomerse salade maken.
Wij eten nog een beetje “Frans”, eerst een voorgerecht en de groente apart van het hoofdgerecht opgediend. Dat vinden wij eigenlijk altijd wel zo lekker.

Eerst dus vandaag een salade.
voor vier personen:
Kook 300 gram sperzieboontjes 10 minuten in kokend water, giet ze af en spoel ze met koud water.
75 gram ontbijtspek in blokjes, even uitbakken
2 eieren hardgekookt, gepeld en in vieren gesneden
1/2 bakje tuinkers
1 kleine ui in ringen gesneden
kropsla, gewassen en in stukken gescheurd
maak een dressing van;
2 eetlepels olijfolie
1 eetlepel notenazijn
1 theelpel mosterd
peper en zeezout.

Schik alle groenten, de eieren en spekjes op een mooie schaal.
Giet de dressing erover en schep alles voorzichtig om.
© ellen