Voorbereidingen voor de Kerstdagen, vandaag kip met kerrie…

kip-kerrie 003

Het is de hele week al een rommeltje hier in huis, teveel uren werk voor mij, onregelmatige diensten voor Paul. Het kwam er niet van om, zoals gewoonlijk, hier dagelijks verslag uit te brengen van eten en drinken. Buiten alle extra uren die ik van huis was, speelde ook nog een vervelende buikgriep mee. Eerlijk gezegd wilde ik even helemaal niet meer denken aan Eten en Drinken! Met slappe thee, droog brood, voorzichtig wat groenten en fruit sukkelde ik de week door.

De lezers van dit weblog zijn al heel actief bezig met de komende Kerstdagen! Op de statistieken is te zien dat jullie al druk op zoek zijn naar recepten voor hazenbout, hazenrug, eendenborst en tiramisu. Geen nood, vanaf morgen ga ik me actief bezig houden met Kerstrecepten.

Vandaag was nog een gewone dag. Mijn eerste vakantiedag, de kerstboom zetten, een beetje opruimen, wat achterstallig poetswerk en al wat boodschappen hier en daar. Geen dag om iets ingewikkelds te koken, een simpele snel klaar te maken maaltijd; kip met kerrie en erbij broccoli en gebakken aardappeltjes.

Voor twee personen;

  • 2 flinke biologische kipfilets, in dunne reepjes gesneden
  • 1 eetlepel olijfolie
  • 1 teentje knoflook, geplet en fijngehakt
  • 1 bolle lenteui, de bol in fijne partje gesneden, het groen fijnsnijden
  • 4 gedroogde chilipepers
  • 1 eetlepel kerriepoeder, scherp
  • 1 kopje bouillon
  • wat vers gehakte basilicum
  • peper en zout

Verwarm de olie en bak daarin de kipstukjes snel bruin. Voeg de ui, knoflook en pepertjes toe en bak ze even mee. Doe er het kerriepoeder bij en bak al roerend ook even mee. Voeg dan de bouillon toe en de basilicum en laat het geheel 15 minuten zachtjes stoven.

Wij broccoli bij en gebakken aardappeltjes. Een stukje kaas toe en, natuurlijk espresso. (Mijn eerste kopje deze week en dat smaakte weer prima!)

Morgen alles over Kerst!

© ellen.

Konijn in amandelsaus…

konijn

Maar liefst twee romans had Ellen me geschonken, een Russische en een Spaanse. En vanochtend moest ik kiezen met welke te beginnen. Ik kwam er niet uit, dus ik deed maar iene-miene-mutte. Spanje won. En nu, na de eerste zestig pagina’s heb ik helemaal geen zin om te koken. Ik wil lezen, lezen, lezen…

Om het mezelf niet helemaal onmogelijk te maken koos ik dan maar voor een Spaans gerecht: Conejo en salsa de almendras. Ik vond het recept in “Culinaria Espana”, maar ik moest er wat veranderingen in aanbrengen. Zoals ik het hier beschrijf is zoals ík het gemaakt heb, en wel voor twee personen

  • 2 konijnenpoten,
  • olijfolie,
  • 1 flinke ui,
  • 4 tenen knoflook,
  • 1blik tomaten (400 gram),
  • 1/4 liter droge witte wijn,
  • 70 gram gemalen amandelen,
  • 2 takjes tijm,
  • 1 laurierblad,
  • peper en zout.

Bak de konijnenpoten in een stoofpan mooi bruin (gebruik niet té weinig olijfolie). Voeg dan de fijn gehakte ui en de gesnipperde knoflook toe en laat die even meebakken, tot ze glazig worden. Meng er nu de tomaten bij en de witte wijn. Dan kunnen er ook de amandelen, de tijm en het laurierblad aan toegevoegd. Op een laag pitje mag het vlees nu zo’n drie kwartier stoven. Is uiteindelijk de saus te nat, laat die dan op het laatst nog even inkoken.

© Paul

Geen Feest…

strudel 003

Ik had me voorgenomen om dit jaar mijn verjaardag niet te vieren, ik had er geen zin in. Ik belde netjes al de vrienden en vriendinnen af. Echter, niet iedereen was het met dat voornemen eens. En zo kon het dan gebeuren dat op zaterdagmiddag (alsof het afgesproken was) een aantal van hen zich rond de keukentafel schaarden. Ze kwamen dan maar een voorschot halen op mijn verjaardag en schonken me de kado’s die kennelijk al waren aangeschaft. Ellen, die lucht had gekregen van het op komst zijnde bezoek, bakte in de vroege middag nog snel een apfelstrudel naar beproefd recept. Al met al was ik genoeglijk verrast en het werd een aangename avond.

Later die dag aten we een gestoofd zwijnenvlees met papardellen. En zo was ik (vervroegd weliswaar) toch nog jarig.

strudel 005

© paul

Restjes eten…

schort 003

Het was vandeweek al een keer restjesdag, gisteravond idem. Er stond nog pastasaus in de koelkast, er lag nog varkensvlees en kippenpastei. En er waren nog groenten. Wat je krijgt wanneer je kliekjes gaat combineren is meestal een wat rommelige maaltijd, het hoeft er niet minder om te smaken. En al die spullen weggooien is natuurlijk uit den boze. De foto hier boven laat weer geheel andere restjes zien.

Onlangs ontspon zich aan de keukentafel een discussie over de hoeveelheid mosselen die je gebruikt voor een maaltijd. Men vond de porties van het Ministerie aan de grote kant. Nou, wij vinden dat wel meevallen. We gebruiken normaal gesproken een kilo per persoon. Bij onze mosselmaaltijden komt niets extra’s, alleen wat brood of een paar frietjes. Je hebt er een stevig maal aan, maar dat ik nu kan zeggen dat het teveel is? Doorgaans niet, hoor. En heb je eens een hoop over, zoals bij ons de laatste keer, dan is dat nog geen ramp…

Peuter de mosseltjes uit hun schelp en leg ze appart. In de koelkast blijven ze dágen goed, want ze zijn immers al gekookt. En heb je er de dagen daarna trek in, dan bak je ze. Een prima voorgerecht, een uitstekende lunch.

Het gaat heel eenvoudig. Doe wat bloem in een plastic zak. Stop de mosselen erbij en schud zodat alle vlees bedekt is met een (dun) laagje meel. Een klont boter in de koekenpan, de bebloemde mosselen erbij en na een minuut of zes is je maaltje klaar. Van de knoflookmayonaise van de oorspronkelijke mosselmaaltijd blijft ook altijd wat over. Even omkloppen en je hebt de perfecte saus voor gebakken mosseltjes.

schort 006

© paul

Zhu Da en de Afhaalchinees…

flowerinjar

Door een artikel van Mr. Ooijer werd ik aan de Ministerie-traditie herinnerd. Tijd om er weer eens werk van te maken.

We aten vanavond afhaalchinees. Gegrild varkensvlees met mie. Ik bestel daar traditiegetrouw een groentegerecht van gestoofde kool bij. En even traditiegetrouw repliceert het Chinese mevrouwtje aan de afhaalbalie dan: “Dat is Indonesisch!” Het zij zo…

De traditie op het web-log bestaat eruit dat ik Chinese kunst toon in de plaats van een afhaalmaaltijd. In dit geval een inktschildering van Zhu Da, ook wel genaamd Bada Shanren. Hij leefde van 1625 tot 1705. Zij biografie vind je HIER.

Hoewel het een bijna abstracte (nou vooruit: een ver doorgevoerde expressionistische) schildering is die qua vorm en inhoud heel modern aandoet, is het in feite een oud schilderij. (Zhu Da overleed in het jaar dat Johann Sebastian Bach als jonge man naar Lubeck trok om er de grote orgelmeester Buxtehude te ontmoeten, om maar eens iets te noemen.)

De schilder bedient zich van een minimum aan middelen, een paar vlekken, een paar strepen. En toch is de voorstelling eenduidig. Een wit vaasje met een wulpse bloem. Bij nadere beschouwing bestaat het witte vaasje uit niet meer dan twee lijnen. Door de dikte van die ene lijn wordt ruimte gesuggereerd, het vaasje staat écht, het komt los van de achtergrond.

Ook de compositie doet heel modern aan. Alles speelt zich af in het rechter onderkwartier van het papier, en toch zakt de voorstelling niet weg in die richting. De zwaarte van de bloem houdt het evenwicht in stand. En reken maar dat dat rode stempeltje links onder daar niet voor niets staat. Wat verschrikkelijk mooi toch…

De schildering bevindt zich in de collectie van de Freer and Sackler galleries in Washington.

© paul

Varkensreepjes een beetje Chinees, een beetje wat er in huis was…

paksoy 009

Janneke kookt deze week supermarkt-Aziatisch. Voor echt Aziatische recepten moet je vaak allerlei ingrediënten bij de Toko of andere speciaalzaken kopen. Voor de recepten die Janneke deze week in de NRC Next schrijft hoef je niet zo ver, ze zijn allemaal te maken met wat de super aan exotisch te bieden heeft. Paul had er wel zin in, varkensvlees á la Lonny stond hem bijzonder aan. Maar…het was een vermoeiende dag vandaag, het is waterig koud, natuurlijk ontbraken er een paar ingrediënten en had ik geen zin om meteen na thuiskomst van mijn werk, weer naar de super te snellen. Wél had ik nog het een en ander op voorraad uit de Toko. Het gerecht werd een mix dus. Lonny, maar dan net weer anders. Eigenlijk werd het Lonny met een Chinese zwaai. Wel de moeite waard om op te schrijven, het smaakte prima.

  • Voor twee personen;
  • 350 gram biologisch varkenvlees, hamlapjes bijvoorbeeld. In dunne reepjes gesneden
  • 2 eetlepels olie
  • 1 flinke ui, 2 teentjes knoflook, fijngesneden
  • 6 cm gemberwortel, geschild en in fijne reepjes gesneden
  • 2 eetlepels ketjap manis
  • 2 eetlepels sojasaus
  • 1 eetlepel sambal oelek (bij gebrek aan een verse rode peper)
  • een flinke mespunt 5-spice powder (Chinese Toko)
  • 1 eetlepel zwarte bonen met knoflooksaus (potje uit de Chinese Toko)
  • 1 flinke lente-ui, het groen fijngesneden, het wit in fijne reepjes

Roerbak de ui en knoflook in de hete wok in wat olie. Voeg het vlees en de gember toe en roerbak ongeveer 2 minuten. Doe ketjap, sojasaus, het vijfkruidenpoeder, de sambal en de zwarte bonenpasta erbij en roerbak nog even. Voeg een kopje water toe en laat het vlees zo ongeveer 20 minuten zachtjes garen.

paksoy 004 paksoy 001

Kook intussen rijst. Voor gele rijst met kruiden en kokos had ik ook al niet alles in huis. Ik kleurde de rijst met wat koenjit. Als groente roerbakte ik snel een flinke struik paksoy. De groente in stukken snijden en met de lente-ui even roerbakken in wat olie.

Kopje espresso toe.

© ellen.

Retro spaghetti?..

pasta 003

Het plaatje kan zo in het Margriet Kookboek, editie 1960. Als dit geen retro-schotel is…

De saus is snel gemaakt, maar hij wint aan smaak en kracht wanneer je de tijd neemt om hem te laten trekken. Het is alweer een tijd geleden dat ik hem beschreven heb, dus kan het wel weer eens.

Het gaat als volgt: laat een gesnipperde ui en twee tenen knoflook glazig worden in stoofpan. Voeg er dan 200 gram gehakt bij. Is het vlees mooi gebruind, dan kunnen er de inhoud van een blikje tomaten en twee verse exemplaren bij. Een flinke snuif oregano en peper en zout maken de saus af. Laat de saus stoven, met het deksel op de pan. (De saus is direkt te gebruiken, maar één uur stoven is beter, langer is best.) Eindig met een flinke kneep uit de tube tomatenpuree. Even doorroeren en klaar. Intussen kook je natuurlijk de spaghetti beetgaar.

We aten er een flinke salade bij, versierd met een gebakken geitenkaasje. Een glas Italiaanse rode erbij en espresso toe.

pasta 004

© paul

Pasteitje met kippenragout…

pasteitje met kippenragout

Ik had geweldige zin in pasteitjes. Gewoon gevuld met eigengemaakte ragout, liefst van kip. Ik had een flinke biologische kip in de diepvries. ik liet de kip langzaam ontdooien en trok er gisterenavond bouillon van. Vandaag de afgekoelde kip netjes uit elkaar geplukt. Velletjes en drelletjes zijn natuurlijk voor Hond Max. Aandoenlijk hoe trouw zo’n viervoeter opeens is als ik met dit soort dingen bezig ben. Hond Max zit dan aan mijn voeten, te wachten, te wachten, misschien laat ze iets vallen…Af en toe stuift hij even blaffend naar het raam om langslopende honden en mensen op een afstand te houden. Ze mochten eens binnen komen en mee willen eten…Geen paniek Hond, er blijft altijd wel wat over van zo’n kip. Deze kip was zelfs zo groot dat ik de helft van het borstvlees apart bewaard heb om morgen in een salade te verwerken.

  • voor vier personen;
  • 60 gram boter plus een klontje om de champignons en de ui te bakken
  • 5 eetlepels bloem
  • 1 uitje, fijngesneden
  • 250 gram biologische kastanje-champignons
  • bouillon
  • gaar kippenvlees, fijngesneden, flink wat versgemalen peper, een handjevol vers gehakte platte peterselie, eventueel wat zout.

De champignons in partjes snijden en met het uitje even aanbakken in het klontje boter.

Dan in een pan met dikke bodem de rest van de boter smelten en de bloem toevoegen. Roer goed over de bodem en laat even zachtjes garen.
Voeg er de bouillon beetje voor beetje bij tot de ragout de juiste dikte heeft en roer tot alle klontjes weg zijn. Laat de roux 20 minuten heel zachtjes garen en doe er dan het kippenvlees bij, de peper en peterselie. Ik heb pasteibakjes gekocht in de supermarkt, die moeten 10 minuutjes in de oven op 160 graden. Je kunt de bakjes natuurlijk ook zelf maken.

© ellen.

Carpaccio van rode biet met balsamico en gerookte forel…

carpaccio van rode biet met balsamico en gerookte forel

Van de week gezien op tv, een Duits programma over kerstmenu’s. Dit gerecht leek me wel wat. Simpel, en weer eens iets heel anders. Ik besloot dit recept eens uit te proberen. Zo gezegd zo gedaan. Ik kocht rode bietjes en gerookte forel. Balsamico had ik nog in huis, hele lekkere zelfs. De bietjes worden eerst gaargekookt en gepeld. Daarna moeten ze heel dun gesneden worden. Je moet er als het ware door heen kunnen kijken. Ik gebruikte daarvoor de truffelschaaf, die is heel dun in te stellen.

Voor twee personen (met flinke honger)

  • 2 middelgrote, liefst biologische, bietjes, gaargekookt en gepeld
  • 5 pimentkorrels
  • 8 witte peperkorrels
  • 3 jeneverbessen
  • wat grof zeezout
  • 1 eetlepel appelzaijn
  • 1 eetlepel oude balsamicoazijn
  • 2 eetlepels goede olijfolie
  • 125 gram gerookte forel

Schaaf de bietjes flinterdun en schik ze in een schaal. Maal de kruiden en het zout in een vijzel en meng ze met de olie en azijn. Giet deze marinade over de bietjes en schep ze voorzichtig om. Laat de bietjes zo een paar uurtjes marineren. Schik de plakjes biet op een mooi groot bord en leg er de gerookte forelfilets op. Bestrooi met wat grove peper.

Ik vond het achteraf niet mooi zoals de forel hier op de bordjes ligt. Verdelen in wat kleinere stukjes was beter geweest. Bovendien gebruikte ik nogal veel vis voor een klein voorgerecht. Ik denk dat het lekker is als er wat minder vis gebruikt wordt, het gaat echt om de bietjes. Volgens mij zou er ook wat dressing over het geheel gesprenkeld mogen worden en misschien nog een paar druppels balsamico aan de rand van het bord als garnering. En voor de Kerst, om het extra feestelijk te maken wat zalmkaviaar. Niettemin waren wij heel tevreden over de smaak. Een mooie combinatie! weinig gedoe en veel effect.

Binnenkort krijg je een verbeterde versie met een mooiere foto.

*) misschien heb je wel zo’n leuke vijzel of een truffelschaaf gekregen van Sinterklaas, die kan dan meteen gebruikt worden!

*) Trek wel plastic handschoenen aan bij het pellen en schaven van de bieten, anders zit je met rode vingers aan het kerstdiner.

© ellen.