Driekoningen in Kessenich…

driekoningen 010

Ik wilde de doorsteek maken van Maaseik naar Thorn, maar niet via de N 78, ik wilde binnendoor. Dus nam ik in Kessenich een afslag die ons bracht op smalle wegels, langs grijze boerderijen en grauwe nieuwbouw. We reden drie keer fout.

Uit het niets doken dan deze drie Schonen op, aan de rand van een guur en winderig zondags Kessenich. Drie meiden als de Wijzen uit het Oosten, prachtig verkleed en met zorg geschminkt, zoals alleen tieners van die leeftijd dat kunnen. We zagen ze bij een hoeve aanbellen, er werd niet open gedaan. We stopten en nodigden hen uit om te poseren. Dat deden ze maar wat graag. En of ze een driekoningenlied voor ons mochten zingen. Ze hadden er twee op het repertoir, één klassiek, en één van hun zelf. Wij kozen voor het “eigen” lied.

De witte Koning zette met een ijle stem in, daarna vielen de twee zwarte Wijzen (twee?!) bij in een rap-achtig timbre. In grote lijnen kwam het er, aldus het lied, op neer dat wanneer de Wijzen dezer dagen te weinig geld ophaalden, hun alterego’s de komende zomer niet op vakantiekamp zouden kunnen. Tsja, en wat doe je dan als publiek? Je trekt je beurs…

© paul

Zure koolsoep, ofwel Kyslyje sjtsje…

zuurkoolsoep 018

Het is hier koud, ijzig koud en dan heb ik opeens behoefte aan ander eten dan normaal. Wat meer eten (ofwel calorieën), wat meer vet, wat meer suiker. Paul verhaalde gisteren al van mijn barre tocht met de bus naar Eindhoven, (meer dan drie uur onderweg voor slechts 23 kilometer!) en dan was ik nog snel ter plekke dankzij een attente chauffeur; hij meed de stilstaande file en zocht een mooie, glibberige route door de woonwijk Nuenen, dat bespaarde uiteindelijk zeker 30 minuten zinloos stilstaan!!! Als iedereen morgen nu eens met de bus ging???

Maar goed, reizen met openbaar vervoer heeft natuurlijk ook zo zijn nadelen; bussen komen niet op tijd, je staat te wachten op een tochtige plaats zonder enige beschutting, met slecht weer is er nergens informatie te vinden over vertraging (geen file-melding voor bussen op het platteland)…

Maar dan kom ik thuis, in een lekker warm huis, Hond Max staat al blaffend en kwispelend aan de deur, de kaarsen zijn aan, mijn slofjes voorverwarmd, een borreltje mooi op temperatuur…, wat wil een mens nog meer…? Een stevige maaltijd!

Het is geen weer voor liflafjes, geen weer voor salades, we hebben even geen zin in saffraan of gegrilde biefstuken… Nu is het tijd voor zware soepen, stamppotten, worst, spek, zult en balkenbrij, bloedworst enzovoorts.

Het recept voor deze Zuurkoolsoep heb ik uit het boek van Diane Dubois. Ik maakte enbeschreef deze soep al eerder, maar zo’n recept gaat een volkomen eigen leven leiden en verandert dan ook al naar gelang de omstandigheden. Zo ging er vandaag wat komijn bij en wat meer peper. De vorige keer had ik nog een mooie worst uit de Jura in de diepvries, die verving ik vandaag voor een stuk minder lekkere rookworst… Nu ja, zo gaat dat…het resultaat was er niet minder om. Een stevige maaltijdsoep, serveren met grof brood en gezouten boter.

    • 400 gram runderschenkel, (en maak daarvan een krachtige bouillon)
    • 100 gram pancetta, in kleine blokjes gesneden
    • 1 (biologische) rookworst
    • 250 gram zuurkool
    • 3 tomaten
    • 3 middelgrote aardappels
    • 2 fijngesneden bosuitjes
    • 2 fijngesneden wortelen
    • 2 kleine tomaten
    • 2 fijngesneden tenen knoflook
    • een paar komijnzaadjes en flink wat versgemalen peper
    • 50 gram boter (of, voor de echte liefhebbers; reuzel)
    • 5 eetlepels zure room
    • 5 eetlepels fijgehakte peterselie, 1 laurierblad, versgemalen peper, zout.

Maak bouillon van het rundvlees. (De bouillon was al klaar vanavond, soms moet je vooruit denken.) Verwarm de boter in een braadpan en snijd de zuurkool met twee messen heel fijn. Bak de pancetta even zachtjes aan in de boter of reuzel. Voeg dan de zuurkool toe en laat die in de boter warm worden. Voeg al roerend de bosuitjes, de knoflook, de stukjes tomaat, wortelen, aardappelen en de kruiden toe. Bak even mee en zet het vuur laag. Verwarm de bouillon. Haal het vlees van de schenkel en en voeg het vlees bij het zuurkoolmengsel. Voeg dan de bouillon toe, breng het geheel aan de kook en laat de soep nog even zachtjes doorkoken. Haal de pan van het vuur, roer de peterselie erdoor en serveer de soep op voorverwarmde borden met een flinke dot creme fraiche en een snee boerenbrood met gezouten boter.

Er paste zelfs een glas wijn bij deze wintersoep; wij dronken een: Montagny, premier cru 2006, Domaine du Hameau de la Tour.

Stukje kaas toe en een stevige espresso, zo komen wij de winter wel door!

© ellen.

Makreelsalade…

makreelsalade

Het schijnt in andere delen van Nederland mee te vallen, maar hier in Zuid-oost Brabant ligt een pak sneeuw van wel 10 centimeter. En ook Vlaanderen kreeg haar deel. Hond Max en ik brachten Ellen vanochtend naar de bus, wij moesten ons ten slotte ook uitlaten. We zetten Ellen om zeven minuten over zeven op de bus, lijn 121, richting Eindhoven. Die bus leek dus precies op tijd, maar het bleek de lijndienst te zijn van één uur eerder. Ellen belde daarna ruim over tienen, ze was net uitgestapt en liep nu slibberend over de campus richting haar Biebje. Drie uren dus voor een rit van vijfentwintig kilometer.

Max en ik waren intussen allang weer in huis, nat, koud, maar voldaan. Het was prachtig om door de Kasteellaan te banjeren. De hond stond soms tot aan zijn buik in de sneeuw. Maagdelijk zag het eruit, er was ons nog niemand voor gegaan. Ik maakte een stevig ontbijt voor mezelf, eigenlijk was het meer een lunch. Snel edoch voedzaam.

  • 1 blikje gerookte makreel,
  • 2 hard gekookte eieren,
  • 2 eetlepels tartare saus,
  • 1 koffielepel sambal (peteh),
  • 1 lente uitje,
  • sla naar believen.

Maak de mootjes makreel kort, hak de gekookte eieren fijn en maak er in een kom een mengsel van. Daarbij het gesnipperde lente uitje. De tartare saus erbij (mayonaise kan ook) en de sambal. Ik gebruikte sambal peteh. Dat is peperpulp met petehbonen. Het geeft een ietswat zurige smaak en past wonderwel bij vis. Goed mengen en je gerecht is al klaar. Sla op je bord en daar overheen de makreelsalade. Cherrytomaatje erbij voor de foto.

© paul

Een sneetje merg…

schenkel 002

En zo was het dan toch weer een nieuw jaar geworden. Het Ministerie wenste een ieder in een eerder artikel al het allerbeste toe, maar voor hen die dat even niet gezien hadden: Gelukkig Nieuwjaar, Lezer…

Ik werkte van Oud op Nieuw, dus voor ons geen gezamelijk feest. Wel had Ellen een lekkere maaltijd gemaakt voor oudjaarsavond, zo werd het toch nog een beetje leuk. Ze maakte Ossobuco Milanese naar beproefd recept Erbij brood en een bord sla. En een glas voortreffelijke witte Bourgogne.

Ellen gebruikte grote kalfsschenkels, wat automatisch inhield dat ook de botten fors uitvielen. En die botten zaten boordevol merg. Ik kan me nauwelijks iets lekkerders voorstellen dan rundermerg. Goed gegaard heeft het alle smaken opgeslorpt van de bouillon die je ermee trok, of in dit geval van de gestoofde smaakmakers van de ossobuco. En dat samen met het eigene van het merg, wat zoetig, vol en vet. Dat merg eten we dan apart op een stukje brood, liefst besmeerd met goede boter. Een snuifje zout erover, en daarna een flinke draai met de pepermolen.

Het zijn calorieënbommen, dat wel. En ook als cholestorolleverancier worden ze slechts naar de kroon gestoken door gebakken hersenen. Maar je eet het dan ook niet dagelijks, en voor af en toe zal het wel geen kwaad kunnen…

In mijn jeugd was het merg altijd voorbestemd voor het gezinshoofd. Bij Ellen thuis was dat niet anders. Op het Ministerie wordt eerlijk gedeeld, wij hebben geen gezinshoofd…

© paul

Poussins uit de oven…

poussins

Gisteren, nieuwjaarsdag. Paul moest na twee dagen te weinig slaap een beetje bijslapen en er kwam wat bezoek met de beste wensen voor het nieuwe jaar, het werd dus een late, snelle maaltijd. Wat gebakken aardappeltjes, een flinke salade en kippetjes uit de oven. Zo rond de feestdagen zijn ze wel te koop, deze poussins, kleine één-persoons kippetjes. Ik schreef er al eerder over. Een oud familierecept met wat aanpassingen. Soms gebruik ik gehakt om ze mee te vullen, soms gebruik ik worstvlees. Worstvlees is wat grover gemalen en dat vind ik wel lekker.

poussins

Gevulde poussins uit de oven:
Reken per persoon één kippetje als hoofdgerecht
Voor twee personen
2 poussins:

  • 150 gram gehakt, of worstvlees
  • 1 teentje knoflook, geplet en fijngehakt
  • 2 eetlepels fijngehakte verse kruiden, peterselie, tijm, basilicum en wat gedroogde oregano
  • peper en zout
  • olijfolie

Meng het gehakt met de kruiden en stop een bolletje in de kippetjes. Bind ze dicht, of gebruik prikkertjes om te zorgen dat de vulling op de plaats blijft en bestrijk de buitenkant licht met wat olijfolie.
Verwarm de oven voor op de grilstand tot 200 graden en gril de kippetjes ongeveer 45 minuten.

Erbij wat gebakken rozeval aardappeltjes en een gemengde salade. Stukje kaas toe en natuurlijk espresso.

© ellen.

Oliebollen…

31 december 2006 008

Ik bak ze vandaag niet, geen tijd. Wij hebben vandaag andere belangrijke dingen te doen. Maar het recept voor super lekkere oliebollen wil ik jullie niet onthouden. Niet met mix uit een pakje, gewoon zelf deeg maken.Het recept is al uit de vorige eeuw en voldoet nog steeds!

Voor 2 flinke schalen oliebollen;
1500 gram bloem
3 zakjes gedroogde gist
3/4 liter melk, of water
1 flesje bier
150 gram krenten
150 gram rozijnen
75 gram succade
theelepel zout
olie om te bakken
Los het gist op in wat lauwe melk. Zorg dat alle ingrediënten lauwwarm zijn. Neem een grote kom of pan, het deeg moet flink kunnen rijzen. Meng krenten, rozijnen en succade door de bloem en roer melk en bier erdoor. Roer tot je een mooi stevig beslag hebt. Zet het beslag, afgedekt met een doek, ongeveer 2 uur op een warme plaats om te rijzen. Daarna met een vochtige lepel telkens een hoopje deeg in de hete olie laten glijden en de bollen in ongeveer 5 minuten zachtjes gaar bakken.

© ellen

Hoera! Hendrikje en Andy hebben een huis!!!

taart

Vanmorgen hebben onze dochter Hendrikje en haar vriend Andy een huis gekocht! Een mooie daad de laatste dag van dit oude jaar. We dronken vanmorgen samen al een glas champagne om het te vieren. De financieel adviseur kwam ook even langs, mét een taart en een mooie bos bloemen.

Hond Max viert geen feest vandaag, zoals altijd bij gevaar (vuurwerk, onweer) heeft hij zijn vaste veilige plekje opgezocht. Onder de computer is het goed toeven voor een bange hond. Zover mogelijk achter in het huis, ver van al dat enge vuurwerk!!!

Natuurlijk gaan Hendrikje en Andy vanavond met veel geknal de koop van het huis vieren. Ze stalden hun vuurwerk even in onze keuken. Die hond moest eens weten!!!

vuurwerk 001

© ellen.

Spezzatino di cervo, ofwel stoofvlees van hert…

ragout van hert

Het is hier koud, bitter koud, wat is dan beter dan thuiskomen in een goed verwarmd huis waar een mooie stoofpot staat te garen? De schappen in de winkels puilen nog steeds uit van de mooie waar. Ook in mijn dorp kan ik op dit moment hertenvlees kopen, of oesters of noem maar op. Tijd dus voor experimenten met ingrediënten die ik op een ander moment in het jaar hier niet kan kopen. Gisteren kocht ik hertenbiefstukjes bij onze grootgrutter maar het kwam er niet meer van om ze klaar te maken. De laatste vrije dag van Paul in dit oude jaar vierden we met een etentje bij het plaatselijke Griekse Restaurant. Lekker, precies wat we mochten verwachten!

Vandaag toch het hertenvlees, voor een stoofpotje was het te weinig. Ik kocht er maar wat stukjes bij en maakte er een Italiaanse ragout van;

  • 450 gram hertenvlees, in kleine stukjes gesneden
  • 1 eetelepel olijfolie, 1 eetlepel boter
  • 2 eetlepels fijngesneden stukjes pancetta
  • 1 kleine ui, 1 teentje knoflook, fijn gesneden
  • 1 blaadje laurier, 3 jeneverbessen, wat versgeraspte nootmuskaat, zwarte peper, zout
  • 1 kop (wild)bouillon
  • 1 kop stevige rode wijn
  • 1 eetlepel tomatenpuree (trippo uit de tube)
  • 10 zilveruitjes

Verwarm olie en boter, bak daarin het spek, ui en knoflook even aan. Doe er de stukjes vlees bij en bak die rondom bruin. Voeg dan de rode wijn toe en roer de aanbaksels los. Dan mogen de kruiden en tomatenpuree erbij en de bouillon. Laat het geheel zo twee uurtjes heel zachtjes stoven.

Serveer met een mooie brede platte pasta.

Kopje espresso toe!

© ellen.