Kaasfondue (uit een pakje)…

kaas en wijn 006

Ik moet er niet over zeuren, maar het is ook raar er helemaal niks van te
zeggen: wij zitten in de “lappenmand” !  Nou ja, zitten?… Het is meer liggen,
hangen. Kwestie van forse verkoudheid, bulderende hoest, griepachtige spierpijn,
verhoogde lichaamstemperatuur. Voor écht koken of een spetterend geschreven
achtergrondverhaal ten behoeve van het web-log is even geen ruimte.

Gisterenavond besloten we tot een makkelijke maaltijd: kaasfondue. Zelf maken was geen optie, we hadden geen kirsch meer in huis en de juiste
kaas niet was even niet te bekomen. Ik kocht bij de plaatselijke AH een pak
Fondue Suisse van het merk Emmi. Mét Vacherin Fribourgeois (kaas uit het
Zwitserse kanton Fribourg). Rustig smelten en op temperatuur laten komen in een
stenen pannetje, stukjes stokbrood erbij en klaar was de maaltijd. En een flink
bord sla erbij voor de broodnodige vitamines.

Om het geheel toch nog een feestelijk tintje te geven diepte ik een fles
Zwitserse wijn op uit de kelder. Ik had die speciaal bewaard voor als we eens
kaasfondue zouden eten. En ik wist dat het de meest perfecte begeleider zou
zijn. Een beetje gevaarlijk was dat wel. Door al dat gesnotter kon het wel
gebeuren dat er weinig van de wijn te proeven was. Het viel gelukkig mee. Ik kom
nog over die wijn te schrijven.

Later op de avond kwam Piet nog even langs. Hij bracht linzen uit Frankrijk.
Lentilles vertes du Berry, sinds jaar en dag concurent van die andere beroemde
linzen, die uit Puy. Over de Berry-linzen zal ook nog geschreven worden. We zijn
benieuwd of ze zich in competitie met onze Puy-linzen staande kunnen houden.

© paul

Gebraden kwartel met linzen uit Berry

kwartels en linzen Du Berry 007

Wij voelen ons nog steeds belabberd maar er moet toch wat gegeten worden. In
boodschappen doen heb ik geen puf, er zal dus gekookt moeten worden met dat wat
er in huis is. Paul schreef al dat Piet gisteren linzen uit Berry meebracht en
kwartels waren er nog in de diepvries, dus dat kon een mooie maaltijd
worden.

De linzen uit Berry zijn heel goed te vergelijken met de linzen uit Puy. Ze
hebben allebei een Label Rouge zegel. De linzen uit Du Berry kregen het Label
Rouge zelfs al iets eerder dan de linzen uit Puy. Ze smaken ook ongeveer
hetzelfde. Prima kwaliteit!!!

Voor twee personen;

  • 1 kop linzen
  • wat olijfolie
  • 1 teen knoflook, geplet en fijngehakt
  • 1 blaadje laurier
  • een stukje biologisch gerookt spek
  • een flinke handvol platte peterselie
  • peper en zout.

Smoor de knoflook even in de olijfolie en voeg linzen en water toe.
Laat
de linzen zo  20 tot 25 minuten zachtjes koken. Giet eventueel overgebleven
water af.
Bak de spekjes in een pan en roer ze door de linzen.
Strooi er
wat verse peterselie over. Breng verder op smaak met peper en zout. Doe het zout
er pas door als de linzen gaar zijn anders worden ze taai.

2 kwartels (Label Rouge of biologisch) op de rugzijde doorgeknipt en even
platgeslagen.

Wrijf de kwartels in met peper en grof zeezout en bak ze in wat olijfolie om
en om bruin. Laat ze dan zachtjes ongeveer 25 minuten doorbakken. Haal ze uit de
pan en bestrooi met wat peterselie. Dien ze op op een bedje van linzen.

kwartels en linzen Du Berry 002

Wij aten er een salade bij van lauwwarme tomaatjes met ruccola. Ik gebruikte
cherrytomaatjes. Voor ons twee een flinke handvol. De tomaatjes met een vork
inprikken en samen met een teentje gehakte knoflook even in wat olijfolie een
paar minuutjes smoren. Dan van het vuur halen en een flinke pluk ruccola er
doorroeren. De tomaatjes zorgden voor een frisse zure toets. Mooi van smaak bij
de linzen.

We dronken nog een kopje espresso toe en gaan weer naar bed.

© ellen

Lamsgehakt in bladerdeeg…

lamsgehakt in bladerdeeg

Snelle hap voor de zaterdagavond,

Neem een plakje bladerdeeg, uit een pakje. Neem een klein handje lamsgehakt,
gekruid door de Turkse slager. Rol het gehakt in het bladerdeeg en druk de naden
goed dicht. Besmeer de rolletjes met gelutst ei. Bak de rolletjes in een
voorverwarmede oven op 210 graden in twintig minuten gaar.

Aangezien bladerdeeg vet is en lamsgehakt ook, merk je dat het deeg op
sommige plaatsen verzadigd raakt, en daarom niet echt bakt. Ellen gebruikt voor
dit soort “worstjes” normaal eigen gemaakt filo-deeg. Dat is wenselijker, maar
dat zat er nu even niet in. Het smaakte overigens zo ook prima.

© paul

Eekhoorntjesbrood, gesmoord met knoflook en peterselie

eekhoorntjesbrood 001

Wij zijn aardig op weg om flink ziek te worden, snuf, snuif, nies en
proest!!! Jakkes en het is nog wel vakantie! Vandaag maar niets gedaan, beetje
lezen, sudoko oplossen…Het verder opruimen van de stoffige zolder moet maar
even wachten…

Het weer speelt mee, stormachtig, zon, regen, hagel…kortom echt Herfst!
Vanmiddag hadden we opeens toch zin om even in de frisse lucht te gaan, een paar
paddestoelen en een Kemper hoen was ons doel. We reden richting Mill, daar zou
een verkooppunt van Kemperhoen zijn; pouliersbedrijf vd Cruysen. Helaas, dit
adres bleek in tegenstelling tot wat op internet staat, geen verkooppunt voor
particulieren. Poulier Cruysen levert alleen aan bedrijven. Wij gingen dus
zonder Kemperhoen weer huiswaarts…

Onderweg wel een mooie laan met grote oude eikenbomen, mager gras, een ideale
plek voor eekhoorntjesbrood… En jawel, we plukten een klein mandje vol met
prachtige exemplaren.

Een paar paddestoelen liggen al te drogen. We hebben ze voorzichtig
schoongepoetst en in dunne plakjes gesneden. Een strook bakpapier op de
convectorradiator en daarop de plakjes paddestoel. In een paar dagen zijn ze
droog. De paddestoelen zijn, op deze manier gedroogd, in glazen potten, jaren
houdbaar. Een kostbaar bezit voor barre tijden. De Keizer van Monera noemt dit de
“cultuurschatten van Het Ministerie”, en dat zijn het ook!

Een paar verse paddestoelen gebruikte ik vanavond bij onze avondmaaltijd:

Eekhoorntjesbrood met knoflook spekjes en peterselie; voor twee personen

  • 350 gram verse paddestoelen, schoongemaakt en in stukjes gesneden
  • wat olijfolie
  • 75 gram spek, pancetta of geroookte ham in kleine reepjes gesneden
  • 2 teentjes knoflook, geplet en fijngehakt
  • peper, zout
  • een flinke handvol verse peterselie, fijngehakt

Bak de reepjes spek/ham samen met de knoflook even zachtjes aan. Voeg de
paddestoelen toe en bak ze snel om en om bruin. Draai het vuur lager, voeg naar
smaak peper en zout toe en strooi er met gulle hand peterselie over. Laat nog
even zachtjes stoven en dien de paddestoelen op.

Wij er aten vandaag een biefstukje bij en wat sperzieboontjes met een paar
gegrilde tomaten.

Een kopjes espresso toe, mét een flink glas cognac en een stukje bittere
chocolade ( 99 %). Wij hopen dat vooral de cognac helpt tegen de opkomende griep. Zoniet zullen we morgen overgaan tot straffere middelen; de
superknoflooksoep!

© ellen.

Koolrolletjes gevuld met lamsgehakt in tomatensaus

koolrolletjes met lamsgehakt en tomatensaus 011

Waar zijn we aan begonnen??? Al tijden nemen we ons voor een paar vrije dagen
op te offeren om de zolder op te ruimen. Natuurlijk zijn er telkens weer veel
belangrijker zaken…Maar gisteren hebben we toch eindelijk een begin gemaakt
met de grote opruimslag. Ik moet zeggen, het is nog erger dan ik al dacht.
Zakken vol met oude kleding, schoenen met plateauzolen, carnavalspakjes, oude
tenten, langspeelplaten, draagbare zwart-wit tv’s, maar vooral boeken, boeken en
nog eens boeken. Wat een puinhoop. Alvast een auto vol hebben we gisteren naar
de gemeentelijke afvalstort gebracht. Gezellig was het daar wel want we waren
niet alleen. Het halve dorp lijkt een grote opruimactie te houden.
Karrenvrachten vol oude rommel werden gedumpt. Alles netjes in de daarvoor
bestemde bakken en containers. Wat gooien we verschrikkelijk veel weg!
Containers vol met computerbeeldschermen, tv’s, oud ijzer, afgedankte
elektrische apparaten…Na deze trieste puinhopen vonden we dat we wel een mooi
glas wijn verdient hadden, het is toch ook vakantie! Koken komt er meestal niet
van als we met dit soort opruimacties bezig zijn, maar gisteren had ik zin in
even iets anders dan opruimen en stofhappen. Er was nog lamsgehakt en er was een
mooie savoye kool, dus bedacht ik deze koolrolletjes;

Voor vier personen (twee koolrolletjes per persoon):

  • acht koolbladeren, de nerf wegsnijden en 4 minuten pocheren in kokend water
    met zout. Dan goed uit laten lekken.
  • 400 gram lamsgehakt
  • 1 fijngesneden ui
  • 2 teentjes knoflook, geplet en fijngesneden
  • wat olijfolie
  • 1 rode peper, het zaad verwijderen en fijnsnijden
  • 1 eetlepel raz el hanout, zout en peper
  • 1 eetlepel versgehakte koreander

Bak ui knoflook en het pepertje even aan in de olie. Voeg het gehakt erbij en
bak het los. Breng op smaak met de raz el hanout, peper en zout. Roer er als het
gehakt bruin is de koreander door.

Maak intussen een pittige tomatensaus van tomaat, ui, pepertje, knoflook.
Giet daarvan een laagje in een ovenschaal.

Leg de koolbladen op een plank en vul met het gehakt. Gebruik ongeveer 2
eetlepels van het mengsel. Vouw de koolbladeren dicht en leg ze in de
ovenschaal. Giet er nog wat tomatensaus over en bestrooi de koolrolletjes met
wat Parmezaanse kaas. Zet de schaal 15 minuten in een voorverwarmde oven op 200
graden.

Wij aten er wat kleine pasta bij: handgemaakte oortjes.

Een kopje espresso toe.

Zo, mijn stukje geschreven, geen smoezen meer, we gaan weer verder met het
opruimen van de zolder. Ik ben benieuwd wat we vandaag weer allemaal vinden!

© ellen.

Bloedworst…

bloedworst en paddestoelen 009

Vorige week opperde onze slager dat hij er van afzag om al bloedworst te
maken. Het beloofde nog veel te mooi weer te worden in het weekend. Gelukkig
veranderde hij bij nader inzien van gedachten. En zo lag zaterdag de verse
bloedworst in de vitrine. Het meisje achter de toonbank was stagière. Ze vond
het duidelijk ingewikkeld, het slagersbedrijf. De leuke dingen, zoals biefstuk
snijden, mocht ze niet doen. En ook voor de écht fijne vleeswaren kwam ze niet
in aanmerking. Restte haar het snijden van de boterhamworst en het vriendelijk
te woord staan van de klanten. Ellen vroeg om een ossenstaart. De stagière keek
erg verwonderd. “Bestaat dat echt?” Ja hoor, het bestond écht, en onze slager
had het gewoon op voorraad. Toen Ellen vervolgens van de verse bloedworst
bestelde griezelde het meisje een beetje. “Wordt dat echt gemaakt van…,
eh…?” “Ja hoor echt van eh…!” Het meisje wist zich vaag te herinnneren dat
ze vroeger voor haar opa wel eens…., maar dat ze dat maakten van eh… Nee,
dat had ze zich nooit gerealiseerd. Verder een erg vriendelijk en beleefd meisje
hoor.

We aten maandag vroeg op de middag de bloedworst. Met een gebakken appeltje
en een kloddertje rinse appelstroop van onbesproken gedrag. De smaak was goed.
Ik had de slager alleen nog willen zeggen dat er van ons gerust wat meer spekjes
in hadden gemogen. Maar de slager is nu even op vakantie.

© paul

Trappistenbier Beleven…

!cid_7C97745E-F10D-43E8-9896-6493CAC6838B

De naam Danny Van Tricht zegt je waarschijnlijk weinig, lezer. De naam Vader
Abt mogelijk wel wat, want zijn web-site prijkt namelijk al enige tijd bij onze
favoriete dranklogs, links van deze pagina. Danny Abt of Vader Van Tricht, het
is één en dezelfde. Tijd om kennis te maken.

Danny Van Tricht woont en werk in de Belgische Kempen. Hij publiceert
(minstens) drie web-logs op het internet. Het eerste gaat over foto’s en de
andere twee gaan over Trapistenbier. Ik geef je de links naar die web-sites:

En voor die laatse site nodigde Danny het Ministerie uit om een regelmatig
terugkerende rubriek te schrijven. Een rubriek waarin recepten worden beschreven
op de manier zoals je die van ons gewend bent. Maar met dié speciale restrictie
dat één van de ingrediënten een Trappistenbier is. (Vlamingen schrijven
Trappistbier, ik blijf het stug bij Trappistenbier houden…) Het Ministerie
voelt zich vereerd en we zegden dan ook meteen toe.

Voor alle duidelijkheid: Trapistenbier is alleen Trapistenbier wanneer er een
Paterke aan heeft gezeten. Een Cisterciënzer paterke, oftewel een
Trappistenmonnik. En hoewel het, met name in Nederland, nog altijd gangbaar is
elk Belgisch Klooster- of Speciaalbier aan te duiden met de term Trappistenbier,
weten we intussen wel beter. De Paters Trappisten overigens ook. Hun producten
(bier, kaas en brood) zijn internationaal beschermd door middel van het
afgebeelde logo. Al het andere is nep. Nep van goede kwaliteit soms, daar niet
van, maar het is en blijft nep. Trapistenbier staat overigens ook niet voor één
bepaald type. De bieren van de diverse brouwerijen kunnen onderling hemelsbreed
van elkaar verschillen. Er zijn er zeven, Trappisten brouwerijen, zes in België
en één in Nederland. Ik noem ze voor de volledigheid:

Ellen is niet speciaal een bierdrinkster. Wel vindt ze het een uitdaging om
met unieke kenmerken en smaaksensaties iets moois te maken. Wat mij betreft: ik
was altijd al van Trappistenbier. Dat van Orval beschouw ik als het “Beste Bier
Aller Tijden”. Lezer, we gaan er iets moois van maken.

Verschijnt er een artikel van het Ministerie op “Trappistenbier Beleven”, dan
wordt je vanaf ons web-log digitaal doorgestuurd naar die plaats. Zowel Danny
als het Ministerie hopen dat je dan ook kennis neemt van al het andere dat dat
web-log heeft te bieden.

Rest me nog een laatste opmerking: de andere gastschrijver op
Trappistenbier Beleven heet Steven Vermeylen. Ik kende de man
niet, maar ik las een recent artikel van hem op zijn web-log: Hier Stroomt het Bier en ik werd helemaal
week…

Wij zijn in goed gezelschap.

authentic trappist product

© paul

Kippenlevertjes met salie en linguine

kippenlevertjes met salie 006

Ik hoop dat het lukt om dit stukje te plaatsen. Onze computer heeft wat kuren
en Paul is vanmiddag al helemaal gefrustreerd. Hij had een mooi stuk geschreven
over het eten van gisteren, één druk op de knop, en weg alle tekst! Morgen komt
er hulp. We hopen dan maar dat alles weer in orde is. Intussen typ ik met grote
tussenpozes, niet ik denk na, maar de computer lijkt na te denken. Er verschijnt
steeds zo’n irritant trommeltje en dan loopt alles vast…

Goed, op het gevaar af dat ik dadelijk ook alles kwijt ben, vanavond aten we
pasta met kippenlevertjes;

Linguine met kippenlevertjes en salie voor twee personen:

  • 200 gram kippenlevertjes, liefst biologisch
  • wat boter
  • 1 kleine ui, fijngesneden
  • 2 teentjes knoflook, geplet en fijngehakt
  • 10 blaadjes salie
  • een scheutje droge witte wijn
  • wat room
  • 50 gram versgeraspte Parmezaanse kaas
  • peper, zout en wat versgehakte peterselie

Maak de levertjes schoon en snijd ze in stukken. Dep ze goed droog en bak ze
in de boter zachtjes om en om. Voeg knoflook en ui toe en bak even mee. Blus dan
af met de witte wijn, doe de salieblaadjes erbij, en laat het geheel even
doorpruttelen. Voeg een scheut room toe en een deel van de geraspte kaas. Laat
de levertjes zo nog een paar minuutjes doorstoven. Niet te lang want dan worden
ze taai. Breng verder op smaak met peper, zout en peterselie.

Kook intussen de pasta, in dit geval linguine, al dente. Giet de pasta af en
druppel er wat olie door. Serveer de pasta op een mooie platte schaal en schep
de levertjes mete de saus over de pasta.

Een snelle eenvoudige maaltijd, en natuurlijk een kopje espresso toe!

© ellen.

Risotto ai porcini, Risotto met eekhoorntjesbrood

risotto met paddestoelen 010

Janneke schreef afgelopen vrijdag in haar colom over risotto met verse
paddestoelen en ik kreeg er meteen verschrikkelijke zin in. Zo’n mooi herfstig
gerecht, zacht, romig, vol van aardse smaken. Risottorijst hadden we nog genoeg
en was nog net een restje gedroogde paddestoelen van vorig jaar. Alleen dus nog
even verse paddestoelen zoeken. Ik moest, een uitzondering, vrijdag werken, dus
was het aan Paul de taak om met een mandje op zoek te gaan naar een paar mooie
boleten. Liefst eekhoorntjesbrood. Dat viel nog tegen, Paul schreef er hier al over. Maar goed,
hij verzamelde toch een mooi maaltje boleten. Voor deze risotto mixte ik Janneke’s recept en het recept van
Giorgio Locatelli. Locatelli groeide op in het dorp Corgeno in het Noord
Italiaanse Lombardije, dé streek waar men risotto eet. In zijn boek “Made in
Italy”, schrijft hij een heel hoofdstuk over risotto en alles wat daarbij hoort.
Een mooi, herkenbaar, verhaal over het zoeken van porcini. Hij beschrijft hoe
hij met zijn opa het bos introk:

In het seizoen nam mijn grootvader mij en
mijn broer Roberto bijna elke dag mee naar het bos om paddestoelen te zoeken en
hij nam dan twee gevlochten manden mee (gevlochten manden zijn bij het zoeken
van belang want daarin krijgen de paddestoelen frisse lucht en vallen de sporen
door de gaatjes op de grond om weer uit te groeien.) In de ene mand deed hij een
paar paddestoelen, en de andere maakte hij vol. Als hij iemand zag aankomen,
verstopte hij de volle mand en zei hij: “niet veel soeps hier, helemaal niks.
Moet je kijken, meer heb ik niet gevonden.”

Risotto met eekhoorntjesbrood voor vier
personen:

  • 400 gram arboriorijst
  • 8 plakjes gedroogde paddestoelen
  • 250 gram verse paddestoelen, in plakken gesneden
  • 75 gram boter (Italianen uit het Noorden gebruiken boter, de rest van
    Italie olijfolie. Ik prefereer in dit geval boter.
  • 2 tenen knoflook, fijngehakt
  • een glas rode wijn
  • 1 ui ragfijn gesneden
  • ongeveer 2 1/2 liter bouillon
  • 2 eetlepels verse gehakte peterselie
  • Voor de mantecatura:
  • 75 gram koude boter in kleine blokje
  • 100 gram fijngeraspte Parmezaanse kaas.

Week de gedroogde paddestoelen in wat water tot ze zacht zijn en hak ze fijn.
Smelt 20 gram van de boter en bak daarin de knoflook. Voeg de verse paddestoelen
toe en bak ze op een laag vuur om en om. Doe de wijn erbij en laat dit zachtjes
een paar minuten stoven. Doe een deksel op de pan en zet even weg.

Zet de pan bouillon op het vuur en houdt de bouillon tegen de kook aan. Smelt
de rest van de boter en doe de fijngesneden ui erbij. Smoor ongeveer vijf
minuten, doe de geweekte porcini erbij en dan de rijst. Roer goed totdat alle
korrels met wat boter bedekt zijn. Voeg dan de bouillon toe. Telkens twee grote
soepopscheplepels per keer. Roer goed over de bodem en de zijkanten van de pan.
Als de bouillon helemaal opgenomen is voeg je nieuwe bouillon toe. Ga zo, al
roerend, ongeveer 16 minuten door. De rijst moet gaar zijn maar van binnen nog
wat ‘beet’ hebben. Draai het vuur uit en voeg de gebakken verse porcini toe en
de peterselie.

Meng voor de mantecatura met een houten lepel de
blokjes koude boter en de Parmezaanse kaas door de rijst. Breng op smaak met wat
peper en zout en dien op.

risotto met paddestoelen 006

Een werkelijk hemels gerecht!

Het beloofde, warme zomerse weer laat het afweten. Het miezert een beetje
hier. (prima voor de groei van de paddestoelen) Wij trekken een regenjas aan en
gaan op zoek naar paddestoelen om te drogen voor de winter.

© ellen.